فلسفۀ نیاز به ازدواج

ولی در مورد متعه، شارع حق بخشش را به مرد گذاشته؛ و این حق بخشش، حق ابتدایی است. بخشش [ادامۀ مدت متعه] مثل طلاق نیست که [با عدم بخشیدن ادامۀ مدت] یک ظلمی بخواهد در متعه بشود؛ در واقع، در حق بخشش، شارع حتی در اینجا خواسته رعایتِ حالِ زن را بکند. در واقع یک حکم تحمیلی را که مرد بر زن دارد، این تحمیل را شارع تخفیف داده است؛ لذا در متعه نفقه نیست، اسکان نیست، شرایط [عقد دائم] را ندارد.

حالا یک زنی فرض کنید بیست سال خودش را متعۀ یک مرد درآورده است؛ خب این از خدایش است که بعد از یک سال، شوهر راحتش بگذارد، آزاد بگذارد؛ در واقع در بخشش، یک نوع امتیاز برای زن هست.

اما اگر قرار باشد که این بخشش عکس شود؛ یعنی امتیاز بر زن نباشد، بلکه امتیاز برای مرد باشد؛ خب [همان‌طور] که اینجا نیست. یعنی اگر زن بیاید بگوید: «به این شرط به متعه در می‌آیم که بیست سال باشد.» دیگر در اینجا حق [بخشش، برای مرد] نیست؛ مرد نمی‌تواند مخالفت کند.

تلمیذ: پس تبدیل به «حکم» می‌شود؟

استاد: نه؛ اصلاً تبدیل به حکم نمی‌شود؛ شرط است؛ شرط در ضمنِ عقد.

اللهمّ صلّ علی محمّد و آل محمّد