ارتباط با امام زمان علیه السّلام

بعد سال‌ها گذشت از این قضیه، یک دفعه همین چند سال پیش بود، دیگر اواخر بود، زیر کرسی نشسته بودیم. این شاهد این قضیه است. یک‌دفعه مرحوم آقا گفتند: «شما که حضرت را دیدید توی مشهد، توی بالاسر، یادتان می‌آید؟» معلوم می‌شود که این قضیه، قضیۀ خارجی بوده. اینکه یادم هست، حضرت ریششان بلند نبود و تقریباً این مقدار بود و یک مقداری چیز و ریششان هم خیلی ریش کثیف¹ نبود، ریش خفیف بود. آن آثاری که مطالعه کردیم، آنها بود دیگر و آن اخبار و این چیزها بود.

منظور اولیای الهی از ارتباط با امام زمان چیست؟

تلمیذ: داریم رؤیت مثلاً اولیا چه نسبتی دارد؟ [وقتی از مرحوم] انصاری [یا] آقای حداد سؤال می‌کنند، [می‌گویند]: «کور است آن چشمی که هر صبح از خواب برخیزد، اوّلین نظرش به امام زمان [نیفتد]!»² این رؤیت باطنی است؟

استاد: نه، منظور ایشان یک چیز دیگر است. منظور ایشان این است که «به هرچه می‌نگرم روی رُخَت جلوه‌گر است!» منظور این است.

تلمیذ: مقام ولایت است؟

استاد: بله، اینها همه هرچه در عالم است، ظهور آثار و افعال و نیّات و کارهای اوست که دارد [انجام می‌شود]، [یعنی] به هرچه نگاه می‌کنم دارم تو را می‌بینم! این [منظور] آقای حداد است، نه‌اینکه هر کسی چشمش را [باز می‌کند ببیند] امام زمان دمِ در خانه‌اش ایستاده!

تلمیذ: بله، من همین را می‌خواهم عرض کنم.

استاد: این نیست، بله.

تلمیذ: حالا اینکه مسئله برای اینها...!

استاد: اینها، بالاست و اینها.

تلمیذ: پس این رؤیت ظاهری برای اینها دیگر [نیست]؟

استاد: چرا، اینها هم هست.

تلمیذ: یعنی عادی است برایشان؟

استاد: عادی است، بله، می‌بینند منتها تشخیص نمی‌دهند.

تلمیذ: تشخیص؟

استاد: نمی‌دهند. برای اولیا؟

تلمیذ: بله.

استاد: خب می‌بینند، نه، اینها مسئله [و] چیزی ندارند.

تلمیذ: یعنی چیزی نیست که می‌خواهند از [نظر] کرامت نقل کنند!

استاد: نه‌خیر.

تلمیذ: چونکه... .

ملاقات مرحوم حداد با امام زمان علیه السّلام

استاد: اتفاقاً در همین، در این کتاب، یک کتابی هست راجع به آقای حداد [که] آن [طبع] شده.