ولایت تکوینی ائمه علیهمالسلام و شیعیان
14آیا این مسئله که در روایات و کتب نقل شده، چیزی غیر از ولایت تکوینی است؟! اما از آنجا که او تحت سیطره و ولایت امام باقر علیه السّلام بود، خداوند با این نعمت بر او منت نهاد و او به این مطلب رسید. و [البتّه] این برای او کرامتی نیست؛ کرامتِ جابر معرفت است نه این مسائل؛ این چیزها لازمۀ این مراتب است؛ هرکس به این مرتبه برسد، خداوند به او عطا میکند. مثل این میماند که شما به خانۀ رفیقتان میروید تا او را زیارت کنید، و او برای پذیرایی، چای و میوه و چیزهای دیگر میآورد؛ اینجا منظور [از این دیدار] خوردن میوه نیست؛ میوه در خانۀ خودتان هم هست! منظور زیارت و دیدار برادران است؛ اما در کنار آن [انسان از این پذیرایی هم برخوردار میشود]. پس آنچه برای ما مهم است، فقط معرفت پروردگار است؛ مسئلۀ مهم همین است.
ولایت تکوینی، از ملزومات وصول به مقام کمال
عدهای از اخوان هم در این ایّام پرسیدند:
آیا این مسائل کرامت محسوب میشود؟ آیا ما باید اعتقاد داشته باشیم که حتماً باید [هر سالکی] این کرامات را داشته باشد؟
نه! لزوماً این مسائل حاصل نمیشود! آنچه برای ما مهم است و آنچه برای وصول به مراتب کمال اهمّیت دارد، معرفت پروردگار و معرفت توحید است و بس! ولیکن از ملزومات این قضیّه، سیطره و ولایت داشتن بر این امور است؛ که ولیّ الهی نیز برحسب مصلحتی که از جانب خداوند متعال میبیند، گاهی تصرف میکند و گاهی تصرف نمیکند.
بنابراین، قضیۀ ولایت تکوینی از سادهترین مسائل و از بدیهیترین بدیهیات است! و همچنین علم غیبِ امام و سایر افراد نیز همینگونه است؛ همانطور که ما میبینیم و میشنویم و در کتب میخوانیم و این موارد [اِشرافِ تکوینی] بسیار است.
این، خلاصه و مجملی از بحث در خصوص مسئلۀ ولایت تکوینی بود و إنشاءالله اگر خداوند متعال توفیق دهد، بنده در صدد تألیف رسالهای مفصل و مشروح دربارۀ ولایت تکوینی در ضمن شرح حدیث عنوان بصری هستم. إنشاءالله خداوند ما را موفّق گرداند.

