حقیقتِ ولایت

پس [خلاصه] ولایت تکوینی، همان قدرت بخشیدنِ خداوند متعال به شخص خاصی است تا عمل خاصی انجام دهد؛ خواه این قدرت در مورد اصلِ آفرینش و به وجود آوردن آن شیء باشد، خواه در مورد تغییر و تحوّل در آن، بعد از خلق و ایجادش باشد. همۀ این تصرفات از ولایت تکوینی است. بنابراین روشن شد که هیچ تفاوتی بین فعل و ارادۀ انسان در ساختن اشیاء در عالَمِ خارج، و خلق پیامبران و امامان علیهم السّلام و همچنین اولیای الهی در عالَمِ خارج وجود ندارد و همه یکسان هستند.

این مسئلۀ مهم مربوط به اصل حقیقت ولایت تکوینی است که آیات قرآن به آن تصریح می‌کند؛ و معجزات انبیاء و امور خارق عادت و مسائلی که از اولیای الهی مشاهده می‌کنیم همه از همین قبیل هستند. بنابراین می‌گوییم: این ولایت تکوینی، منحصر به پیامبری خاص یا مختصّ امام نیست! بلکه شامل هرکسی می‌شود که به مرتبۀ والایی از تقوا رسیده باشد. به‌عنوان مثال بنده خودم دیدم که شخصی سورۀ حمد را بر مریضی خواند و او شفا یافت؛ من به چشم خود دیدم. یا اینکه خودم دیدم که او در مورد برخی از امور غیبی خبر می‌دهد. همچنین بنده خودم دیدم که او در برخی امور تصرف می‌کند و شرایط و احوال آن را تغییر می‌دهد. همۀ این مسائل چیزهایی است که ما بعینه دیده‌ایم.

قدرت میراندن موجودات در آیت‌الله سید علی قاضی

یا در بعضی از کتب خوانده‌ایم که آقای سید علی قاضی به مار اشاره کرد و آن را میراند. سپس آن شخص (شیخ محمدتقی آملی) برگشت و دید که این مار هنوز مُرده است و تعجب کرد. آقای قاضی به او فرمود: «آیا تعجب می‌کنی؟!»¹

تسرّی ولایت تکوینی از خداوند به ائمه و از ائمه به سایر مخلوقات

این نیز از مصادیق ولایت تکوینی است، ولی ما معتقدیم که این مسئله نزد ائمه علیهم السّلام است و سپس از ناحیۀ آنها به بقیّۀ افراد تسری می‌کند. به عبارت دیگر: ائمه در رأس قلّه هستند.