حقیقتِ ولایت

تطبیق مباحث گذشته با معجزۀ حضرت مسیح در احیای مردگان

همچنین آیۀ شریفه در خطاب به حضرت عیسی علی نبینا و آله و علیه السّلام نیز به این مسئله تصریح دارد: ﴿وَإِذۡ تَخۡلُقُ مِنَ ٱلطِّينِ كَهَيۡـَٔةِ ٱلطَّيۡرِ﴾؛¹ «ای عیسی، تو از گِل خلق می‌کنی»، نه‌اینکه [بفرماید] «خدا خلق می‌کند»! ما نیز او را می‌بینیم که خاک را می‌گیرد و با آب مخلوط می‌کند و به‌شکلِ گنجشک، کلاغ یا کبوتر و غیره درمی‌آورد: ﴿أَنِّيٓ أَخۡلُقُ لَكُم مِّنَ ٱلطِّينِ كَهَيۡـَٔةِ ٱلطَّيۡرِ فَأَنفُخُ فِيهِ فَيكُونُ طَيۡرَۢا بِإِذۡنِ ٱللَهِ﴾؛² «در آن می‌دمم، پس به اذن خداوند تبدیل به پرنده می‌شود.» مسئلۀ مهم همان اذن است. اولاً حضرت عیسی از گِل خلق می‌کند، و ثانیاً خودِ حضرت عیسی می‌دمد و خداوند نمی‌دَمَد. خداوند متعال نمی‌فرماید: «خداوند خلق می‌کند»؛ بلکه [از زبان حضرت عیسی] می‌فرماید: «من از گِل به شکل پرنده به اذن خدا خلق می‌کنم، نه به اذن خودم!» این به چه معناست؟ یعنی [ای عیسی] خلقت از جانب توست، دمیدنِ روح از جانب توست، اما باید همۀ این مسائل به اذن من اتفاق بیفتد. اذن هم درخواست و طلب و دعا نیست؛ بلکه اذن عبارت است از قدرت بخشیدن؛ پس اذن همان توانایی و قدرت بخشیدنِ خداوند متعال به عیسی‌ بن ‌مریم بر انجام این فعل است.

بنابراین تنها راه حلّ این مسئله همین جمله و همین کلمه است که در آیه وارد شده است: خلقت و دمیدن از حضرت عیسی است،³ اما همۀ این مسائل در گروِ اذن خداوند است. «خداوند به تو اذن داد» یعنی خداوند قدرت و استعدادِ زنده کردن را در تو قرار داد. همۀ اینها بر اساس این آیه [از سورۀ آل‌عمران] است؛ اما در آن آیه می‌فرماید: ﴿وَإِذۡ تَخۡلُقُ مِنَ ٱلطِّينِ كَهَيۡ‍َٔةِ ٱلطَّيۡرِ بِإِذۡنِي فَتَنفُخُ فِيهَا فَتَكُونُ طَيۡرَۢا بِإِذۡنِي﴾.⁴ این مسئلۀ ظریفی است: در اینجا مشاهده می‌کنیم که آیه به کلمۀ ﴿بِإِذۡنِي﴾ [هم] در خصوص خلق کردن و [هم] در خصوص دمیدن تصریح کرده است؛ چرا چنین است؟ زیرا به نظر ما این مسئله در ابتدای امر، مسئلۀ خارق‌العاده‌ای است و باید معجزه باشد؛ اما مجسمه ساختن از خاک را امری عادی می‌دانیم و آن را غیرعادی توصیف نمی‌کنیم. ﴿فَتَنفُخُ فِيهَا﴾؛ «پس [ای عیسی] در آن می‌دمی.» (البتّه منظور از دمیدن هم همین دمیدنِ ظاهری نیست؛ بلکه مراد اراده و عزم بر انجام این مسئله است.) به نظر ما این مسئله باید غیرعادی باشد، پس باید از طرف خداوند متعال باشد. اما خداوند متعال [در آیۀ چهل‌ونهم از سورۀ آل‌عمران] می‌فرماید: بله، خلق کردن از حضرت عیسی است، اما دمیدن و حیات بخشیدن از من و به اذن من است. اما در این آیه [از سورۀ مائده] می‌فرماید: همه از خداست: ﴿تَخۡلُقُ مِنَ ٱلطِّينِ كَهَيۡـَٔةِ ٱلطَّيرِ بِإِذۡنِي﴾. معنای کلمۀ ﴿بِإِذۡنِي﴾ در اینجا چیست؟ یعنی همین کار و فعل عادی در عالَمِ خارج، خودش معجزه است! دقیقاً همان مطلبی که حضرت حداد فرمود! ملاحظه فرمایید! ایشان فرمودند: