حقیقت ولایت و توسل به سیدالشهدا علیه السّلام

یعنی عزاداری امام حسین را حقیقت امر می‌دانستند، به آن اصالت می‌دادند نه اینکه ثواب ببرند، نه اینکه هیئت بازی باشد! نه اینکه بالاخره یک مجلسی باشد نه اینکه به بوتۀ نسیان سپرده نشود. نه، این اصالت می‌دادند به این مسئله یعنی بدون این هیچ! این مسئله باید باشد. این توسّل به سیدالشهدا باید باشد. برای سالک باید توسّل به سیدالشهدا باشد. نباشد فایده‌ای ندارد. قدم از قدم برنمی‌دارد. باید با نیرو و نفْس سیدالشهدا سالک حرکت بکند. باید خودش را در تحت آن حریم قرار بدهد. و در تحت آن حریم قراردادن هم شوخی برنمی‌دارد امام حسین! امام حسین غیرت دارد. 

امام حسین را کسی نمی‌تواند به بازی بگیرد. نمی‌توانیم ما بگوییم که از این صرف نظر کن از آن صرف نظر کن. حضرت می‌گوید: نه آقا جان! یا بیا، اگر می‌آیی درست بیا. نه اینکه من ردت می‌کنم. ده درصد بیایی، من همان ده درصد را به تو می دهم ولی ضرر کردی خودت ضرر کردی. 

حالا که من صددرصد می‌دهم تو چرا 90 درصد می‌خواهی؟ تو چرا 80 درصد می‌خواهی؟ تو چرا برای خودت باقی می‌گذاری؟ حالا من دارم بار عام داده‌ام؛ دریا دریا دارم پخش می‌کنم آن وقت تو یک لیوان برداشتی آوردی یک لیوان بده! 

حضرت می‌گویند: من دریا دریا دارم خالی می‌کنم. ما این‌طوری هستیم. تو یک لیوان برداشتی آوردی یک استکان هم به ما بدهید! یک لیوان هم به ما بدهید! خب خیلی واقعاً حیف است که انسان این مسائل را این واقعیات را که برایش گفته‌اند و حقایقی را که برایش گفته‌اند اینها را مدنظر قرار ندهد. لذا مرحوم آقا [علامۀ طهرانی] ایشان به مسئلۀ تبلیغ در ایام محرّم خیلی به‌خصوص ایام محرّم صفر هم همین‌طور منتها خب بیشتر دهۀ محرّم حتی به ما می‌فرمودند: در دهۀ محرّم حتی درس ندهید. مطالعات درسی هم نکنید. مطالعاتتان مطالعات تاریخی باشد مقتل باشد، زندگانی سیدالشهدا باشد. یعنی حتی می‌خواستند فکر و ذهن حتی در این ایام بیشتر توجه به این نکته داشته باشد بیشتر بیاید در این مسئله.