اعمال عمرۀ مفرده و اسرار آن

و دیگر به هیچ‌چیزِ دیگری توجه نکنید، به این‌طرف و آن‌طرف نگاه نکنید، به در و دیوار‌هایِ مسجدالحرام نگاه نکنید، همین‌طور سرتان پایین باشد و ذکر بگویید و بگردید. و اصلاً به این فکر نکنید که شانه‌تان از بیت (خودِ کعبه) منحرف می‌شود یا نمی‌شود؛ اصلاً به اینها توجه نکنید؛ ما هیچ چنین چیزهایی نداریم؛ همۀ اینها «من‌درآوردی» است. شانه‌تان حتی از خودِ کعبه هم منحرف شد، اشکالی ندارد؛ اگر دو دور هم دورِ خودتان چرخیدید، اشکال ندارد؛ و فقط توجهتان به خودِ حقیقتِ توحید باشد. به این فکر کنید که این جایی که شما الآن دارید طواف می‌کنید، بسیاری از انبیا پایشان را همین‌جا گذاشتند؛ و همۀ ائمه و همۀ اولیا در اینجا آمده‌اند و همین‌جا طواف کرده‌اند و مطافِ اینها بوده. و همۀ اینها مقصدشان توحید بوده و چیزی غیر از توحید را هم از خدا نخواسته‌اند؛ این نکته را در نظر داشته باشید.

تا اینکه [دوباره] می‌رسید [به حجرالأسود و] یک دور تمام [می‌شود]؛ وقتی تمام شد، دوباره رو می‌کنید به حجرالأسود و با دست اشاره می‌کنید، «الله اکبرِ» دوم را می‌گویید؛ مشغولِ طوافِ دوم می‌شوید. طوافِ سوم، چهارم، پنجم، ششم، هفتم [هم همین‌طور]. هفت دور که تمام شد، [وقتی] رسیدید به آن خط، دیگر باید [از مَطاف] بیرون بیایید؛ نباید ادامه دهید؛ یعنی دیگر نیتتان را قطع کنید. حالا اگر یک مقداری رفتید جلوتر، دیگر فقط به‌عنوانِ یک حرکت [عادی باید باشد]؛ نه به‌عنوانِ یک طواف.¹

در نظر داشته باشید: اگر در تمام هفت مرتبه برایتان مشکلی پیدا نشد که هیچ؛ اگر قبل از سه دورونیم برایتان مشکل پیدا شد، طواف باطل است و [باید] از اول طواف را شروع کنید. مثلاً اگر جایی از بدن خون آمده باشد، انسان باید برود بشوید، دوباره برگردد؛ نمی‌تواند در حال نجاست طواف کند. اگر بعد از سه دورونیم بود، از همان‌جایی که رفته، از همان‌جا بیاید تتمّۀ طواف را انجام بدهد؛ دیگر نیاز نیست که از اول انجام بدهد. یا اینکه [اگر] نیاز به تجدیدِ وضو پیدا کرد، باز مسئله به همین شکل است.²