مهدویّت در دیدگاه اهل عرفان

و فهمیدیم به این مقدار باید روز قیامت پاسخ‌گو باشیم و نسبت به غیر این پاسخ‌گو نخواهیم بود. این هم فهمیدیم. حالا هر کسی می‌خواهد سلیقۀ خودش را به هر کیفیتی اظهار کند، خب بکند، آن دیگر مشکل خود افراد است، مشکل ما نیست. آنها آیه، روایت، قرآنی بخوانند که غیر از چهارده‌معصوم باید فرد دیگری واجب‌الإطاعه باشد ما قبول می‌کنیم، حرفی نداریم. اگر آیۀ قرآنی آمده، اگر روایتی آمده، کلام صادقِ مصدّقی آمده در اینکه غیر از چهارده‌معصوم باید به فلان آقا و فلان آقا و فلان آقا هم شما اطاعت کنید و هرچه گفتند بپذیرید، می‌گوییم چشم! ولی متأسفانه نیامده است.

انتقاد از برخوردهای شعاری با امام زمان

پس بنابراین، ما قرآن داریم و چهارده‌معصوم و بس و الآن امام زمان. این نکته، نکتۀ مهم است، این نکته! و همه به همین سمت دعوت می‌کنند و به این وضع دعوت می‌کنند و به این راه دارند دعوت می‌کنند و کسی که این راه را نرود، رفقا، باخته است، سرش کلاه رفته است! امام زمان را درست بپذیریم، درست قبول کنیم، شعاری قبول نکنیم [که] پرچم دست بگیریم راه بیفتیم سیصد نفر، چهارصد نفر زن و مرد را از این‌طرف و آن‌طرف ایران راه بیندازیم با اتوبوس و برویم بالای کوه و...! نه آقا، این شعاریّ است، این شعار است.

امام زمان گفته بلند شوید زن و مرد را راه بیندازید بیایند؟! زن‌های جوان، دخترهای جوان را راه بیندازید بیایند؟ من گفتم؟! امام زمان گفته: ﴿ٱلرِّجَالُ قَوَّٰمُونَ عَلَى ٱلنِّسَآءِ﴾¹ را بخوانید و به آن عمل کنید، آنگاه مرا در کنار خودتان خواهید یافت. این است، این مسئله است. حالاکه توفیق برای وصول به باب معارف الهی برای ما دست داده و خداوند متعال این سفره را برای ما فراهم کرده، باید قدر بدانیم و نباید بگذاریم این سفره برچیده بشود خدایی‌نکرده، و تا وقتی که این سفره هست از آن استفاده کنیم، ننشینیم کنار؛ چون روزگار معلوم نیست که بر چه منوال می‌گردد! فعلاً سفره‌ای پهن شده باید تا حدّ امکان خلاصه انسان توشه بردارد و از خداوند توفیق بخواهد که خودش را نسبت به راه موفق کند.