اهمیت احترام ذوی‌الحقوق

واقعیت‌های اعتباری را می‌شود [ندید گرفت]. وقتی شما سر چراغ قرمز می‌‌رسید و می‌‌‌بینید پلیس نیست، گاز می‌‌دهید و رد می‌‌‌شوید. این واقعیت اعتباری‌ است دیگر. [می‌گویید:] «حالا که ندیده، بزن برو!» یا اینکه قانونی می‌‌‌آید که برایتان مالیات می‌آورد، شما یک نفر را در آن وزارت دارید، او اسم شما را از کامپیوتر حذف می‌‌‌کند؛ در نتیجه مالیات برایتان نمی‌‌آید! می‌‌‌شود از این کارها کرد و [از قوانین اعتباری] فرار کرد؛ ولی از واقعیات تکوینی که نمی‌‌شود فرار کرد. اگر آب نخورید، می‌‌‌میرید. اگر تنفس نکنید، می‌‌‌میرید. اگر غذا نخورید؛ می‌‌‌میرید. اگر مریض ‌‌‌شوید، باید قرص و دوا بخورید؛ انسان دوا نخورد، از بین می‌‌‌رود. اینها واقعیت‌های تکوینی است.

یکی از همین واقعیت‌های تکوینی رعایت احترام نسبت به ذوی‌الحقوق (افرادی که بر گردن انسان حق دارند) است. این یک واقعیت تکوینی است؛ اگر کسی این را انجام ندهد، صدمه می‌‌‌بیند! پدر و مادر ذوی‌الحقوق انسان هستند؛ یعنی انسان باید رعایت احترام و ادب و مراعات آنها را داشته باشد. ‌اگر نداشته باشد، صدمه می‌‌‌بیند. این یک واقعیت تکوینی است. انسان نباید جلوتر از آنها حرکت کند، نباید به آنها «تو» بگوید، باید احترام آنها را داشته باشد. البته درصورتی‌ که انسان را امر به خلاف نکنند. اگر امر به خلاف کردند، انسان باید مماشات کند: با روی خوش [برخورد کند] ولی انجام ندهد. ولی نباید فحش بدهد، نباید هتاکی کند، نباید اخم کند. اینها واقعیت‌های تکوینی است.

بعضی از این افراد که شما می‌‌‌بینید الان وضعشان وضع صحیح و مناسبی نیست، به‌خاطر این است که به پدر و مادرشان بی‌احترامی می‌‌‌کردند. یک نفر از همین افراد از قوم‌وخویش‌های ما بود و به مادرش بی‌احترامی می‌‌‌کرد و رعایت نمی‌‌کرد. با اینکه آقا چند مرتبه این مسئله را به او فرمودند که شما باید رعایت مادرت را بکنی و الاّ...، او گوش نمی‌‌داد. الان دیگر از ایشان جدا شد و برای خودش رفت.