آخرین بیانات گهربار عارف باللَه حضرت آیة‌اللَه حاج سید محمد محسن حسینی طهرانی
این مقدمه گرانسنگ آخرین بیانات گهربار عارف باللَه و بأمر اللَه حضرت آیة اللَه حاج سیّد محمدمحسن حسینی طهرانی ـ رضوان اللَه علیه ـ می‌باشد که جهت کتاب مبانی اخلاق جلد 1 بیان نموده و توسط مجمع تحقیق مکتب وحی تدوین گردیده است. در اینجا انفاس قدسیّه ایشان از فیضان مشک و عبیر باز ایستاد، و بنان جواهر اثرش از نشر لآلی و درر تابناک معارف حقّۀ الهیّه فروماند. قلبی که یک عمر برای اعتلای کلمۀ توحید و تبیین مقام ولایت کلّیۀ الهیّه و دفاع از حریم تشیّع و مبانی اصیل فرهنگ اسلامی می‌طپید، مقارن اذان ظهر روز پنجشنبه بیست و ششم شعبان المعظم سنۀ یک‌هزار و چهارصد و چهل هجریّه قمریّه در عتبۀ مقدّسه حضرت ثامن‌‌الائمّه علیّ بن موسی الرّضا علیه آلافُ التّحیّة و الثّناء از حرکت باز ایستاد. نفس قدسی‌اش به ندای ﴿ارجعی﴾ لبّیک گفته، سرمست از بادۀ ﴿وَسَقَاهم رَبُّهُم شَرَابا طَهُورًا﴾ شاهد وصل را در آغوش کشید و به ریاض قدس ﴿فِي مَقعَدِ صِدقٍ عِندَ مَلِيكٖ مُّقتَدِرِۢ﴾ پرواز نمود؛ رَحمةُ اللَهِ علَیهِ رَحمةً واسعةً.
آخرین بیانات گهربار عارف باللَه حضرت آیة‌اللَه حاج سید محمد محسن حسینی طهرانی
توضیحات:
این مقدمه گرانسنگ آخرین بیانات گهربار عارف باللَه و بأمر اللَه حضرت آیة اللَه حاج سیّد محمدمحسن حسینی طهرانی ـ رضوان اللَه علیه ـ می‌باشد که جهت کتاب مبانی اخلاق جلد 1 بیان نموده و توسط مجمع تحقیق مکتب وحی تدوین گردیده است. در اینجا انفاس قدسیّه ایشان از فیضان مشک و عبیر باز ایستاد، و بنان جواهر اثرش از نشر لآلی و درر تابناک معارف حقّۀ الهیّه فروماند. قلبی که یک عمر برای اعتلای کلمۀ توحید و تبیین مقام ولایت کلّیۀ الهیّه و دفاع از حریم تشیّع و مبانی اصیل فرهنگ اسلامی می‌طپید، مقارن اذان ظهر روز پنجشنبه بیست و ششم شعبان المعظم سنۀ یک‌هزار و چهارصد و چهل هجریّه قمریّه در عتبۀ مقدّسه حضرت ثامن‌‌الائمّه علیّ بن موسی الرّضا علیه آلافُ التّحیّة و الثّناء از حرکت باز ایستاد. نفس قدسی‌اش به ندای ﴿ارجعی﴾ لبّیک گفته، سرمست از بادۀ ﴿وَسَقَاهم رَبُّهُم شَرَابا طَهُورًا﴾ شاهد وصل را در آغوش کشید و به ریاض قدس ﴿فِي مَقعَدِ صِدقٍ عِندَ مَلِيكٖ مُّقتَدِرِۢ﴾ پرواز نمود؛ رَحمةُ اللَهِ علَیهِ رَحمةً واسعةً.
آخرین بیانات گهربار عارف باللَه حضرت آیة‌اللَه حاج سید محمد محسن حسینی طهرانی
1أعوذ بِاللهِ من الشَّیطان الرّجیم
بسم الله الرّحمن الرّحیم
الحمدُ لِله ربِّ العالمین
و صلّی الله علیٰ سیّدنا محمّد و آله الطّاهرین
روایتی از امیرالمؤمنین علیه السّلام نقل شده است که فرمودند:
لَیسَ العِلمُ فی السَّماءِ فَیَنزِلَ إلَیکُم، و لا فی تُخومِ الأرضِ فَیَخرُجَ لَکُم؛ و لَکِنَّ العِلمَ مَجبولٌ فی قُلوبِکُم. تَخَلَّقوا بِأخلاقِ الرُّوحانیّینَ حتّیٰ یَظهَرَ لَکُم.1
«علم در آسمان‌ها نیست تا اینکه به آن صعود کنید، و در زمین نیز نیست تا اینکه آن را در اعماق زمین بیابید؛ بلکه علم در خود شما است و در نفوس شماست. به اخلاق روحانیّین متخلّق شوید تا اینکه از زمرۀ آنها گردید.»
مسئلۀ اخلاق از مسائل بسیار مهم است، بلکه مهم‌ترین مسئله‌ای است که از دیرباز محطّ نظر بزرگان و علما و متخلّقین به اخلاق حسنه بوده است. بدین لحاظ، بزرگان برای مسئلۀ اخلاق، کتاب‌های مختلف و تألیفات بسیاری به انجام رسانیده‌اند؛ مانند کتاب محجّة البیضاء و هم‌چنین سایر کتبی که از بزرگان در این زمینه آمده
- کلمات مکنونه، ص ٢٤٨، با قدری اختلاف.