هدف پروردگار از خلقت انسان

حضرت فرمودند: 

«من تبسّم كردم از اینكه خدا به من مأموریت داده كه شما را ولو با سلاسل به سمت بهشت بكِشم.» 

انسان باید بعضی از مردمی را كه به بهشت نمی‌روند، با سلاسل و طناب‌هایی كه روی دوششان بسته شده است به سمت بهشت بكشد.

تا بالأخره از طرف پروردگار آیه آمد كه ای پیغمبر! می‌خواهی اینها را آزاد كن! و می‌خواهی همه اینها را گردن بزن! تمام این هفتاد نفر هم، از بزرگان، اهل شرّ و فساد دیرینه بودند و اگر اینها را الآن گردن زدید كه هیچ، امّا اگر آزاد كردید و فدیه گرفتید یعنی پولِ خون گرفتید می‌توانید با آن پول فدیه كه زیاد هم هست تجهیزات و اسب و شمشیر، و لشگری برای خودتان درست كنید؛ ولیكن سال بعد جنگ دیگری اتّفاق می‌افتد، و به تعداد اینها از شما كشته خواهد شد كه آن جنگ احد بود و هفتاد نفر هم كشته شدند پیغمبر با مردم صحبت كردند، گفتند كه: خداوند امر كرده این هفتاد نفر اسیر شما هستند و اینها سزاوار قتلند، همه آنها را می‌توانید گردن بزنید، همه مشركند، اگر هم بخواهید می‌توانید آزاد كنید و فدیه بگیرید، ﴿فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَ إِمَّا فِداءً﴾ ¹و²

إخبار غیبی رسول خدا به عمویش عباس در پرداخت فدیه‌

مسلمان‌ها گفتند: یا رسول اللَه! اجازه بدهید ما فدیه بگیریم، چون ضعیف هستیم‌، مالیه نداریم، در این جنگ بدری كه اتّفاق افتاد، اسب و شتر و شمشیر نداشتیم تمام مسلمان‌ها سیصد و سیزده نفر بودند، چند تا اسب داشتند و چند تا شمشیر ما با پول اینها كه البتّه پول سرشاری می‌شود، اسب می‌خریم، شمشیر درست می‌كنیم، خودمان را در مقابل كفّار مجهّز می‌كنیم؛ مهمّ هم نیست بگذار هفتاد نفر از ما سال‌دیگر در راه خدا كشته بشود، عیب ندارد. پیغمبر قبول كرد؛ آنها را آزاد كردند و از هر كدامشان فدیه گرفتند، نوبت به عبّاس عموی پیغمبر رسید كه بیا فدیه بده و آزاد شو!