اجتهاد در احکام حج از شناخت اصول کلی و مراجعه به آیات و روایات آغاز می‌شود. آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی با توضیح جایگاه متون فقهی، تفاوت کتاب‌های استدلالی و رساله‌های عملی را روشن می‌کند و بر تقدم بررسی ادله بر آرای دیگر مجتهدان تأکید دارد. سپس با نمونه‌هایی از غسل و احرام نشان می‌دهد که چگونه تکیه بر برداشت دیگران می‌تواند مسیر فهم حکم را تغییر دهد. این بحث به فلسفه درس خارج پیوند می‌خورد؛ جایی که طلبه باید روش تطبیق قواعد بر نصوص و جمع میان روایات را بیاموزد و به نظر مستدل خود برسد. در ادامه، ارجاع ائمه به راویان فقیه، نقش احاطه بر روایات در استخراج فروع و دشواری اجتهاد امروز بررسی می‌شود. پایان بحث با اختلاف فتاوا درباره عرفات و مشعر، اهمیت فهم مبنای روایت را در برابر پذیرش صرف ظاهر آن نشان می‌دهد.