آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به تبیین معیارهای فقهی در باب ارتداد و شرایط حکم به کفر و خروج از دین می‌پردازند. بحث از اینجا شروع می‌شود که انکار برخی از احکام ضروری دین یا ارتکاب گناهان کبیره با تصور حلیت آن‌ها، چه حکمی دارد و آیا به‌تنهایی موجب ارتداد می‌شود یا خیر. در ادامه، با استناد به روایات مختلف، تفاوت میان انکار ساده‌ی یک حکم به واسطه شبهه و انکار آگاهانه‌ی رسالت پیامبر بررسی می‌شود و مرز میان این دو حالت مشخص می‌گردد. در بخش دوم، استاد به یکی از مسائل روز یعنی ادعای تاثیر زمان و مکان در تغییر احکام شرعی می‌پردازند و با ذکر مثال‌هایی مانند حجامت و اهداء خون، تبیین می‌کنند که زمان و مکان هیچ‌گاه حکم الهی را تغییر نمی‌دهند، بلکه تنها شرایط تحقق و مصادیق خارجی موضوعات را فراهم می‌سازند. در نهایت، تفاوت میان جایگاه حاکم اسلامی و معصوم در جعل احکام و ضرورت مشورت حاکم با اهل خبره تبیین می‌شود.