آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به تبیین دقیق کیفیت وقوع معجزات انبیاء و اولیاء الهی می‌پردازند. بحث با نقد دیدگاه‌های رایج در خصوص خرق قانون علیت آغاز می‌شود و با تحلیل چگونگی استناد افعال خارق‌العاده به اراده ولیّ الهی ادامه می‌یابد. در این مسیر، ضمن بررسی نمونه‌های تاریخی مانند تبدیل عصای حضرت موسی به اژدها و معجزات منسوب به ائمه اطهار، این نکته تبیین می‌شود که معجزه به معنای نقض نظام هستی نیست، بلکه تصرفی است که در مراتب وجودی و عوالم ربوبی صورت می‌گیرد. استاد با رد نظریه طی‌شدن زمان در عرض، بر این نکته تأکید می‌کنند که اراده ولیّ الهی با عبور از عوالم مثال و ملکوت، حقیقت خارجی را در عالم ماده محقق می‌سازد. در نهایت، این بحث به اصلاح نگاه به مفهوم ماده و جایگاه آن در نظام هستی منجر می‌شود و نشان می‌دهد که چگونه اراده الهی، بدون شکستن قانون علیت، تغییرات بنیادین در عالم خارج ایجاد می‌کند.