آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به تبیین کیفیت ادراک نفس و چگونگی اتحاد انسان با صور علمیه می‌پردازد. بحث با این محور آغاز می‌شود که ادراک، امری فراتر از قید زمان است و نفس انسان با آنچه درک می‌کند، نوعی اتحاد برقرار می‌سازد که با گذشت زمان زایل نمی‌شود. استاد با تفکیک میان مقام اجمال و مقام تفصیل در نفس، توضیح می‌دهد که چگونه انسان با احضار صور علمیه از حافظه، آن‌ها را به مقام شهود می‌آورد. در ادامه، این بحث به حوزه وقایع آینده و مکاشفات بسط داده می‌شود تا روشن گردد که اتحاد نفس با صور علمیه، محدود به گذشته و حال نیست و حقایق آینده نیز در مرتبه‌ای از نفس موجودند. این مباحث مقدمه‌ای است برای ورود به مبانی عقلی و تبیین جایگاه این ادراکات در علم عنایی حق، که در نهایت به درک عمیق‌تری از رابطه نفس با وقایع عالم منجر می‌شود.