آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به تبیین ادله حکماء مشاء پیرامون امتناع اعاده معدوم می‌پردازند. محور اصلی بحث، بررسی این پرسش است که آیا بازگشت یک موجود پس از انعدام، با حفظ تمام خصوصیات و مقارنات آن امکان‌پذیر است یا خیر. در این مسیر، استاد با نقد دیدگاه‌هایی که زمان و عوارض خارجی را صرفاً اماراتی برای تشخص می‌دانند، به تحلیل دقیق رابطه میان هویت عینی اشیاء و ظرف زمانی آن‌ها می‌پردازند. ایشان با رد این تصور که زمان و عوارض، نقشی در قوام وجودی شیء ندارند، تبیین می‌کنند که چگونه هر موجود مادی در بستر شرایط و مقارنات خاص خود تحقق می‌یابد و جداسازی این عوارض از هویت شیء، منجر به محذوراتی همچون جمع بین متقابلین و ابطال مفهوم معاد می‌شود. در نهایت، این جلسه با نقد برخی نظریات فیزیکی معاصر در باب زمان و سرعت، بر اصالت نگاه فلسفی در تبیین حقیقت وجود و تشخص تأکید می‌ورزد.