آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به تبیین دقیق رابطه میان اعیان ثابته و وجود خارجی می‌پردازند. بحث با تحلیل مثال مرحوم محقق دوانی در باب توحید وجود و وحدت شخصی آغاز می‌شود که در آن، حقایق اشیاء به اعراض و صور تشبیه شده‌اند. در ادامه، استاد به نقد و بررسی دیدگاه مرحوم آخوند ملاصدرا نسبت به این تمثیل می‌پردازند که معتقد است اعیان ثابته وجود رابط محض هستند و هیچ وجود فی‌نفسه‌ای ندارند. این سخنرانی با واکاوی مفهوم وجود رابط و رابطی، به این نتیجه می‌رسد که اعیان ثابته در دو مرتبه قابل بررسی هستند؛ یکی از جهت تعلق به مبدأ اعلی که وجودی رابط است و دیگری از جهت بروز و ظهور وجود که می‌توان برای آن مرتبه‌ای از وجود فی‌نفسه قائل شد. این مباحث به مخاطب کمک می‌کند تا نسبت میان ماهیات، اعراض و وجود حق تعالی را در نظام حکمت متعالیه بهتر درک کند.