جلسه ۱۵۳

اما با توجه به تجربه‌‌ای که خب از گذشته داریم و وضع و حال فعلی، هر بحثی را دیگر بیش از نیم ساعت نمی‌‌توانم من انجام بدهم. ، درروی این جهت از آنجایی که خب هر دو بحث خیلی حیف است واقعاً، یعنی هم بحث فقهی که خب ممکن است یک مطالبی خب پیش بیاید و یک و مسائلی پیش بیاید و و اینها، و هم آن بحث به اصطلاح دیگر(اسفار)، لذا اگر بخواهیم آن بحث اولی را به نحوی انجام بدهیم که دیگر توان برای دومی نماند این خیال می‌‌کنم که چیز خیلی [صحیحجالب] نیست. و خب 

عرض کردم که اگر مرحوم آقا هم خب به بنده توصیه که فرموده بودند که بحث فقهی را هیچ وقت از دست ندهم.، ایشان به من فرمودند تا آخر عمرت تا آخرین لحظه حیاتت حیاتت ـ به اصلاح رویه قضیه ـ، من تا آخر عمر یعنی تا آن آخر لحظه حیاتت این بحث فقهی را ترک نکن و حتی ایشان فرمودند ولو شده شرایع، مباحثه کنید. 

لمعه و یا شرایع.، لذا خب ما به انتساب ...بهامتثال امر ایشان50:50 حرف ایشان بحث اول را همان بحث حج قرار می‌‌دهیم. ا‌‌‌‌ن‌‌شاءاللهاللَه از فردا و نیم ساعت که [چیز بحث] می‌‌کنیم، ده دقیقه فاصله [باشد] نیم ساعت دوم که در طی یک ساعت و ده دقیقه یک ربع این بیشتر چیز نباشد که هر دو به هر دو جهت برسیم ا‌‌‌‌ن‌‌شاءاللهاللَهانشالله. اگر ساعت پنج و ربع باشد دیگر ساعت مثلا چهار و ربع دیگر [حضور] مثلا چهار اگر آقایان ساعت چهار و ربع مثلا چهار و ربع دیگر دیرتر این به اصطلاح انجام نگیرد ا‌‌‌‌ن‌‌شاءاللهاللَهانشالله.

این هم خدمتتان بگویم، روش ما در مباحثه فقهی همان‌‌طوری که قبلاً گفتیم در مباحثه فقهی گفتم که بنده این روش را که فعلا [چیز رایج] هست این را من صحیح نمی‌‌دانم، ؛ بحث خارج بحث مسأئله‌‌گویی نیست توضیح المسائل نیست، پرداختن به نکات کلیدی و استنباطی و اجتهادی است و احکام است.، لذا در به اصطلاح فروعاتی که مطرح می‌‌شود ما به فروعاتی در سلسله مراتبی می‌‌پردازیم که احتیاج به تحقیق یا مورد نِقاش و چیزی هست، اما آن فروعاتی که نه! روشن است مسائل روشن است و نیاز به چیزی ندارد از آنها صرف نظر می‌‌کنیم، خود رفقا خودشان در تقریراتی که هست خودشان به آن تقریرات مراجعه کنند و آن ما فقط به همان فروعاتی که در طول سیر به اصطلاح سیر بحثی مورد محل بحث و نظر و کنکاش و نقد و ایراد هست به آنها توجه می‌‌کنیم.