عدم مقبولیت عمل اصحاب

البته یک داستان خیلی عجیبی هست که خوب است همه بدانند ولی ظاهراً ایشان این قضیه را به کسی نگفته بودند. یک وقت در اخلمد هفت یا هشت روزی با ایشان بودم. آخرین سالی که ما با ایشان در مشهد بودیم و بعد به قم آمدم. [چون] ایشان فرمودند که به قم برو. بعد از ما هم یک هفته یا کمتر اخوی، آقا سید محمدصادق، به اخلمد رفتند. ایشان تقریباً دو هفته آنجا بود، هفتۀ اول من بودم و هفته دوم هم ایشان بود.

یک شب ما با ایشان تنها بودیم ایشان یک اطاق جدا داشتند و در اطاق دیگر هم ما به همراه والده و همشیره و بچه‌ها بودیم. در آن اطاق ایشان می‌نوشتند و کارهایشان را انجام می‌دادند. بعد از شام پیش ایشان رفته بودم و به آقا گفتم که من قضیه‌ای را از والده شنیدم که شما اجازۀ اجتهاد آقای شاهرودی را به ایشان پس دادید! آیا به شما اجازۀ اجتهاد ندادند و یا اینکه آن را پس دادید؟! قضیه‌اش چیست؟! ایشان مقداری سکوت کردند بعد سرشان را بلند کردند و فرمودند:

من می‌خواستم به ایران برگردم، (اتفاقاً چند روز پیش هم یکی از سؤال‌هایی که در سایت کرده بودند، یک نفر گفته بود که آقای خوئی به ایشان اجازه اجتهاد نداده بودند، این حرف درست نیست بلکه آقای خوئی و مرحوم حلّی اجازه داده بودند) حاج شیخ عباس قوچانی به من گفتند: «خوب است از اساتیدتان اجازه اجتهاد بگیرید.» (اصلاً مرحوم آقا در این فکرها نبودند، تا آن موقع چیزی نبود، یک اجازۀ روایی از شیخ آقا بزرگ داشتند ولی اینکه از کسی بخواهند اجازه بگیرند، نه! اصلاً دنبال این مسائل و این چیزها نبودند ایشان می‌فرمودند که) من به حاج شیخ عباس گفتم که خیلی حوصلۀ چنین چیزهایی را ندارم که اجازۀ اجتهاد بگیرم ایشان گفتند: «خوب است که اجازه بگیرید.» (حالا حاج شیخ عباس، می‌خواستند خیلی رعایت جهات ظاهر را کنند. می‌فرمودند که) پیش آقای خوئی و آقا شیخ حسین حلی رفتیم و اینها اجازه را دادند.