عدم مقبولیت عمل اصحاب

این روایتی که می‌گوید: «زن فقط در مکه می‌تواند کنار مرد بایستد» را آن شخص می‌فهمد! این فضا، فضایی است که در آن جنبۀ ماهیت‌ها برداشته می‌شود، کوچک و بزرگی‌ها در این فضا برداشته می‌شود اما این قضیه در مدینه نیست، در مسجد پیغمبر صلّی الله علیه و آله و سلّم نیست، هر موقعیتی که می‌خواهد داشته باشد به‌جای خود اما آن جهت در اینها نیست و باید مثل سایر امکنه و سایر مساجد لحاظ شود.

علت کامل بودن نماز در مدینه

بله! در مدینه مسئلۀ دیگری است که در آنجا نماز چهار رکعت است آنجا قضیۀ دیگری پیش می‌آید. آن مسئله برمی‌گردد به اینکه انسان باید وطن خودش را که در جوار رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم احساس کند، آن حالت دیگر و جنبۀ دیگر دارد ـ حرم امام حسین علیه السلام و مسجد کوفه هم جای خود دارند که چه لحاظی در آنجا است ـ لذا باید خودش را در وطن احساس کند.

اما آن جنبۀ توحید و غلبۀ توحید مربوط به مکه است و این قضیه در مدینه نیست، توجه کردید؟! وقتی این‌طور باشد آدم می‌بیند که عجب! این روایت، روایتی است که حضرت درست به خال و مقصد زده است و صحیح است درحالی‌که ما می‌بینیم وقتی افراد دیگر به این روایت می‌رسند صاف این روایت را کنار می‌گذارند و می‌گویند که اینها مخالف با اصول و عقاید هستند. ما نمی‌توانیم روایتی را که از امام آمده است به این راحتی کنار بگذاریم اگر در این روایت، شرایط صحّت و حجیت تمام است، باید این روایت را پذیرفت و به‌دنبال راه حلّ برای توجیه برآمد. خلاصه این مسئله‌ای است که از این نقطه‌نظر خیلی مهم است و یکی از نقاط کلیدی استنباط است.

ما می‌بینیم در روایت ابی بصیر است:

عن أبِی بصِیرٍ عن أبی‌عبدالله، قال: سَمِعتُهُ یقُولُ: «لو أنّ عبداً أنْعَمَ الله علیهِ نِعمَةً أو ابْتَلاهُ بِبَلِیةٍ، فَعافَاهُ مِن تِلک البَلِیةِ؛ فَجَعَلَ على نَفسِهِ أن یحرِمَ بِخُراسان کان علیهِ أن یتِمّ».¹