اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

لزوم توأم بودن مباحث علمی با مباحث عملی

14٬071
فقه

وجوب عمره مفرده و بحث از تکرار آن در یک ماه - 1435-07-04

لزوم توأم بودن مباحث علمی با مباحث عملی

توضیحات:

وجوب عمره مفرده و بحث از تکرار آن در یک ماه - 1435-07-04

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00

لزوم توأم بودن مباحث علمی با مباحث عملی

11
  • اینکه می‌گوید: «تو اشتباه می‌کنی»، یعنی من نمی‌کنم! دست به ریشش می‌کشد و می‌گوید که نه! اگر ما حرفی می‌زنیم تا آخر هم می‌ایستیم! [باید گفت:] تو غلط می‌کنی! مگر تو معصومی که از اول تا آخر روی حرفت می‌ایستی؟! فقط چهارده نفرند که حرف می‌زنند و باید تا آخر روی حرفی که می‌زنند بایستند و تا آخر هم می‌ایستند.

  • تعریف جاودانگی کلام امام علیه السلام

  • علت عدم جواز تقلید از میت

  • حرف امام علیه السلام جاودانگی دارد، یعنی چه؟ اگر الآن امام زمان علیه السلام تشریف بیاورند، کلامی که امام زمان علیه السلام در حال حیات می‌فرماید با کلامی که ما در کافی از امام صادق علیه السلام می‌خوانیم، هردو یکی است، البته اگر صحّت آن اثبات شود. امامی که الآن هست نیازی به سند و امثال‌ذلک ندارد، کلام امام صادق، امام کاظم، امام جواد و امام مجتبی علیهم السلام با کلام امام زمان علیه السلام یکی است و در یک سطح قرار دارد، به این جاودانگی می‌گویند. با رفتن، کلام نمی‌رود ولی هر کسی غیر از امام معصوم از دنیا برود، حرفش هم می‌رود؛ لذا به‌خاطر همین است که تقلید از میت جایز نیست.

  • اگر ادّله‌ای که بنده راجع به تقلید از میت در اجتهاد و تقلید آورده‌ام را ملاحظه کنید،1 گفته‌ام که حجیت نفس فقیه، اعتباریه و تنزیلی است و این حجیت اعتباری و تنزیلی مادامی است که نفس در قید حیات باشد ولی همان‌طوری‌که از قید حیات می‌رود کلام او هم می‌رود؛ لذا باید دنبال یک حجیت تنزیلی دیگر رفت.

  • این یک مسئله بود، حالا اگر در تبلیغ و صحبتمان بگوییم که دشمن شاد می‌شود! خدایا این را نکن! خدایا این را پیش نیاور! خدایا غلبه بده! اگر نکنی دشمنان شاد می‌شوند! به‌نظر شما آیا این حرف می‌تواند یک حرف توحیدی باشد؟! از شما سؤال می‌کنم! دشمن‌ها شاد می‌شوند! خدا می‌گوید که به تو چه مربوط است؟! من می‌خواهم دشمن شاد شود، اصلاً بنده دلم می‌خواهد شاد شود! اگر نمی‌خواستم دشمن شاد شود که به این دشمنان نان و آب و غذا نمی‌دادم تا بخورند و زنده بمانند، دنیا و پول را خودم دادم، اینها همه بنده‌های من هستند، یک روز هم اینها خوشحال شوند، اشکال دارد؟! تو چه‌کار داری؟! تو دین من را تبلیغ می‌کنی یا دین خودت را؟! اگر دشمن هستند، اینها همه بنده‌های من هستند فرقی نمی‌کند، هم مسلمانش و هم غیر مسلمانش بندۀ من می‌باشد، حالا دو روز هم دل اینها را به‌دست آورم تا خوشحال شوند که بالأخره در این دنیا چیزی داشته باشند! به‌به!

    1. جهت اطلاع بیشتر به رساله اجتهاد و تقلید، ص 300 ـ 317 مراجعه شود.
/