جلسه ۱۴۲
توضیحات:
وجوب عمره مفرده و بحث از تکرار آن در یک ماه - نکتهها و گفتههای استاد
جلسه ۱۴۲
6آیا این با آن یکی است؟ حالا معلم اخلاق هم هست، آقا معلم اخلاق هم تشریف دارد، معلم اخلاق! خدا به داد آن کسانی برسد که از دست این بخواهند اخلاقی بشوند، توجه میکنید؟ هر کسی یک جور است، آن هم میآید هفت دور، استادش هم وقتی میآید به زیارت امام رضا هفت دور، دور ضریح طواف میکند و ایشان در همان روح مجرد1 این مطالب را آوردهاند و آن دارد میفهمد که دارد دور چه طواف میکند، دور کعبه حقیقی دارد طواف میکند، هفت دور، من بودم، من کوچک بودم آن موقع سنم ده دوازده سال بود، طواف میکردند ما هم بودیم همراهشان، یک دور، دو دور، سه دور، چهار دور، پنج دور، شش دور، هفت دور، خب اگر پیغمبر باشد چند تا حج عمره به این میدهد؟ اصلاً حساب ندارد، هزارتا چیست؟ این نفسش متحد است با نفس امام رضا است و نفس امام حد برنمیدارد دیگر! یک عمره و دو عمره و سه عمره دیگر ندارد، نفس امام رضا تمام عالم وجود را پر کرده، اینجا دیگر حد نیست، اینجا دیگر شمارش نیست، پس این شمارش برای کسانی است که در کثرات هستند، حالا آنکه از کثرت رد شده را بیا ببین که دیگر آن چه خبر است، آنجا دیگر جایی است که نمره و تعداد و کمیت و کیفیت در آن راه ندارد، آنجا خود تحقق و اتحاد ذات است که دارد به دور خود گردش میکند و طواف میکند و آن ظاهر برای آن باطن دارد میگردد در حالتی که در آنجا دیگر دوئیت، معنا ندارد، توجه میکنید؟
این میشود چه؟ این میشود آن ثواب، خیلی خب حالا اگر شما ثواب را این در نظر بگیرید، این را من میخواستم در این مدت عرض بکنم، اگر ثواب این است، یعنی آن حقیقتی که براساس آن حقیقت تجرد و تقرب و نوع مائی از اتحاد برای مکلف و برای ناسک حاصل میشود2 دیگر در آن صورت چطور این رضای شارع در یک عملی که نهی میکند متمشی میشود؟ چطوری این یک همچنین چیزی را میشود تصور کرد که یک چیزی منهی شارع باشد، در عین حال موجب تجرد هم باشد! این که اصلاً با هم دیگر جور درنمیآید آقا جان، این شارع از یک طرف میگوید این را انجام نده از یک طرف خوب کردی انجام دادی، بیا این خوب شد این به اصطلاح این چیز انجام شد، توجه میکنید؟ این دو با همدیگر اصلا جور درنمیآید، بنابراین چه ما ثواب را بر همین نظر عامیانه و فقاهتي به اصطلاح بخواهیم به آن حمل کنیم که همان اعطاء و بذل مال و نمیدانم نعمت و سیب و پرتغال و گلابی که روز قیامت است، آن طور بخواهیم این ثواب را معني کنیم ـ این که عرض میکنم شنیدهام، از خود نمیگویم ـ یا اینکه ثواب را بر این حمل کنیم، در هر صورت نهی شارع موجب ابتعاد و بعد آن عمل و ملاک است و این موجب اقل و اکثری دیگر در این صورت نخواهد بود.
- روح مجرد، ص196.
- روح مجرد، ص269.

