جلسه ۱۴۰

در ماه رجب نمی‌توانی انجام بدهی، در ماه رمضان بیا انجام بده، در ماه ربیع الاول بیا انجام بده، آن دیگر بسته به کسی است که می‌تواند. پس معلوم می‌شود که ائمه در مقام مراتب فضل و مراتب استحباب در باب عمره بیان داشتند، دلیل داشتند، حالا صحبت ما این است شما که می‌گویید که در این‌جا امام علیه السلام صرفاً در مقام تشریع عمره است و آن استحباب عمره به طور کلی در جای خود است. چرا یک روایت نداریم؛ امام بفرماید که لکل شهر عمره و إن ‌استطعتَ أنْ ‌تعتمر ثانياً فعْتَمرْ! چرا نداریم؟ هفت و هشت تا روایت ائمه داریم، از امیرالمؤمنین این همه داریم، از امام، از بزنطی، از امام رضا، از موسی بن جعفر، از امام صادق، این همه روایات افراد مختلف، این‌ها همه نقل کردند که روایت، روایتِ مستفیضه است، حالا متواتر نیست بالاخره روایت مستفیضه است و روایت واحد نیست، این همه روایات مستفیضه داریم، در یک موردش امام نگفتند که تشریع عمره مفرده، لکل شهرٍ است، امّا اگر می‌توانی دو بار هم می‌توانی انجام بدهی در حالی‌که، نود درصد افرادی که این‌ها وارد مکه می‌شوند اقلاً ده روز را در مکه می‌مانند، نمی‌مانند؟ این افرادی که وارد مکه می‌شدند همه که مثل ما جمهوری اسلامی نیستند که پنج روز بروند و بیایند و بروند در مدینه و بیایند بیرون! نه افراد می‌رفتند یک ماه مکه می‌ماندند، بیست روز مکه می‌ماندند، پانزده روز مکه می‌ماندند، یک ماه می‌ماندند.

مرحوم پدر ما سفر مکه که انجام دادند اوّل و آخرش دو ماه طول کشید که با چند نفر رفته بودند و بعد از آن چیز که من آن موقع سنم حدود دو سال، دو سال و نیم بود، توجه می‌کنید؟ آن موقع مردم می‌رفتند دو ماه مکه می‌ماندند، بیشتر می‌ماندند، با رفت و برگشت شش ماه طول می‌کشید، الآن مردم می‌روند دو روز مکه می‌روند و دو روز مدینه می‌مانند و می‌گویند آن هم زیاد است، نصفش زیاد است.