جلسه ۱۴۰

انسان آن چنان تغییر پیدا می‌کند که اصلاً خودش هم نمی‌فهمد که چطور تغییر پیدا می‌کند، چطور دارد ایمان از او خارج می‌شود، نمی‌فهمد!!

یک مثال شب‌های ماه رمضان می‌زدم، و اتفاقاً مثال بدی هم نبود، این ناخن را شما ببینید، این ناخن هر لحظه دارد از دست شما بیرون می‌آید، الآن ناخنتان را می‌گیرید فردا نگاه کنید می‌بینید یک ذره این سفیدی آمده بیرون، پس فردا یک ذره، یک هفته دیگر که می‌گذرد می‌بینید که یک میل و دو میل این ناخن رشد کرده، این ناخن از سرش خلق نشده، از آن ته درمی‌آید دیگر، یعنی از آن ته و ریشه درست می‌شود و با درست شدنش این فشار می‌دهد و این ناخن جلو می‌آید. 

در حال عادی است هیچ اصلاً می‌فهمید چطوری ناخنتان جلو می‌آید؟ اصلاً نمی‌فهمید، اصلاً دارد گوشت را رد می‌کند. این ناخن وقتی کنده بشود داد و فریاد آدم هوا می‌رود، این اصلاً گوشت و همه و این‌ها را چه کار می‌کند؟! دیدید بعضی وقت‌ها ناخن کنده می‌شود چه به سر آدم می‌آید، این هر لحظه دارد این گوشت را رد می‌کند بدون این‌که اصلاً شما بفهمید، حتی اگر یک چیزی جلوی این بگذارید که حرکت نکند می‌بینید این آسیب دید، دردتان آمد! اصلاً متوجه نمی‌شوید که این ناخن دارد از انگشت شما خارج می‌شود، هیچ متوجه نمی‌شوید.

دین از انسان این‌جوری بیرون می‌آید!! اصلاً نمی‌فهمید که این حال و هوایی که قبلاً بوده، چهار ماه گذشته، الآن این حال و هوا چطور کم شده! اگر آدم بفهمد خب یک چیزیش می‌شود، متوجه می‌شود دیگر، قضیه را متوجه می‌شود، ولی این‌طور خارج می‌شود، این‌طور مسائل می‌آید بیرون، این‌طور ارتباطات، سلام و صلوات‌ها، بیا و بلند شدن‌ها، تعریف و تمجیدها، اکرام‌ها، احترام‌ها، و امثال ذلک، خیلی مرد می‌خواهد، خیلی،!! یک مرد می‌خواهد چطور حواسش جمع باشد، چطور گوش به زنگ باشد، و فقط باید به خدا پناه ببرد که این مسائل دامنش را نگیرد، این قضایا دامنش را نگیرد.