جلسه ۱۴۰

یک نفر آمده فتوا داده بقیه هم به خاطر احترام و ترس از شیخ طوسی حرف نزدند و این شد قضیه اجماعی. این کجایش اجماعی است؟ می‌گوید آقا این اجماعی است.

ببینید وقتی ریشه‌یابی می‌کنید اصلاً یک مورد اجماع هم وجود ندارد، تمام. همه اجماع‌ها کشککی و پشمکی است، هیچی ما نداریم، تمام قضیه این است.

الآن می‌گوییم که علما این را آمدند نقل کردند، علما هم مثل بنده و شما، آمده دیده فلان قضیه را علی بن ابی حمزه نقل کرده، آمده صاف این را برداشته در کتابش نقل کرده است. نرفته دنبال این‌که آیا علی بن ابی حمزه چه تاریخی این را نقل کرده، در کدام کتابش نقل کرده، اگر من باشم بخواهم یک کتاب بنویسم، روایت علی بن ابی حمزه را نمی‌آورم، یک وقتی در مقام اجتهاد هست، علی بن ابی حمزه که هیچ اگر شمر و یزید هم نقل بکنند باید شما ببینید که چه گفتند، آن در مقام اجتهاد است. یک وقتی نه شما می‌خواهی یک مطلبی را برای مردم بیان بکنید، وقتی که می‌خواهید بیان بکنید یک کتاب، کتاب روایی است برای چه روایتی را که نسبت به او یقین ندارید می‌آورید؟ برای چه می‌آورید؟

مثل فرض بکنید این‌هایی که کتاب برمی‌دارند می‌نویسند، صحیفه سجادیه نوشته خودش می‌گوید که این روایت را من ندیدم، این دعا را از امام سجاد علیه السلام ندیدم، یک شخصی در فلان کتاب گفته این روایتی و دعایی است که جعل کرده ولی ما نديديم، تو که خودت می‌گویی من این دعا را ندیدم برای چه این را در صحیفه سجادیه می‌آوری؟ این چه مرضی است؟ که هزارتا شبهه و فلان و این حرف‌ها بیندازیم که این روایت را فلان شخص، این دعا را فلان شخص نقل کرده و به احتمال زیاد دعایش هم دعای من درآوردی است، از خودش دعا درآورده، تو که خودت نسبت به این مسأله می‌دانی که این دعا، دعای مجعول است، دیگر آوردنش در صحیفه سجادیه یعنی چه؟ این چه معنا دارد؟ علمایی که آمدند این روایت را نقل کردند، آیا پیگیری کردند این روایت یا ریشه‌اش به کجا رسیده؟ یا صرف این‌که علی بن ابی حمزه نقل کرده از موسی بن جعفر لکل شهر عمرة و فی عشرة ایام عمرة را برداشته آورده و شما در این‌جا می‌گویی که آقا فلان شخص در کتابش آورده، خب آورده باشد، خب الآن ما داریم می‌آوریم دیگر، الآن وسایل الشیعه نوشته شیخ حر عاملی است، براي سیصد سال پیش است، ما الآن مطلبی که شیخ حر عاملی در سیصد سال پیش نوشته داریم می‌خوانیم و داریم چه کار می‌کنیم؟ رد می‌کنیم، گرچه این را در سیصد سال پیش نوشته ولی الآن وقتی که ما نگاه می‌کنیم دیگر به سیصد سال پیش نگاه نمی‌کنیم ما این را به هزار و دویست سال پیش برمی‌گردانیم، در هزار و دویست سال پیش، که این روایت نقل شده، این روایت به چه صورتی نقل شده؟ صحبت ما این است.