جلسه ۱۳۹

البته روایت دیگری از حلبی است که حضرت میفرماید: الْعُمْرَةُ فِی کُلِّ سَنَةٍ مَرَّةٌ ¹. خب معلوم است که این روایت مربوط به عمرۀ تمتّع است و مشخص است که عمره، عمرۀ مفرده نیست، یا مثلاً روایت امام باقر علیه السلام لا یَکونُ عُمْرَتَانِ فِی سَنَةٍ ². مشخص است که عمره، عمره تمتع مورد نظر است. روایتی دیگر، روایت صدوق است از اسحاق بن عمار، قال اباعبدالله علیه السلام که حضرت میفرمایند: السَّنَةُ اثْنَا عَشَرَ شَهْراً یُعْتَمَرُ لِکُلِّ شَهْرٍ عُمْرَةٌ ³.این هم خب دیگر تصریح بر این است که لکُلِّ شهرٍ عمرة. 

روایتی دیگر، همان روایت علی بن حمزه است عن ابی الحسن که به سند دیگر نقل شده ولی همان روایت است. 

روایت دیگر از بزنطی است، عَنِ الرِّضَا أَنَّهُ قَالَ: لِکُلِّ شَهْرٍ عُمْرَةٌ ⁴.آن روایت روایت موسی بن جعفر بود، ولی این روایت، روایت امام رضا علیه السلام است. این چند تا روایت در این زمینه است، البته خب من باز یک تفحص دیگر میکنم ببینم که باز روایت دیگری در این زمینه هست یا نه. آن‌چه که در نظر من است در یک جا من در بعضی روایات حتی نهی هم دیدم ولی در این‌ها نیست. 

ممکن است گفته بشود بیان حضرت: لِکُلِّ شهرٍ عمرة در این‌جا از باب تشریع است که خداوند برای هر ماهی یک عمره تشریع کرده است. خب چه اشکال دارد دو تا عمره آدم انجام بدهد، سه تا انجام بدهد، منافاتی با هم ندارد. آن تشریع برای شهر یک عمره است، خب ممکن است که انسان یک عمرهای که تشریع شده انجام بدهد و بعد هم از باب خود نفس مقربیت و مرغوبیت این عمره نزد شارع، برود یک عمره انجام بدهد، دو تا انجام بدهد، سه تا انجام بدهد و این چه اشکالی در این‌جا دارد؟ این را دیگر إن‌شاءالله برای فردا.

تلميذ: اين تفاوت حكم نسبت به افراد، همان مطلبي است كه حضرت علامه فرموده‌اند: براي هر شخص خاصي، حكم خاصي است.