جلسه ۱۳۸
توضیحات:
وجوب عمره مفرده و بحث از تکرار آن در یک ماه - 1435-01-27
جلسه ۱۳۸
4لذا هیچ ثوابی هم بر این مسئله مترتب نیست، منظور از ثواب یعنی هیچ ارزش عرفی بر این قضیه مترتب نیست، یعنی عرف در این صورت دیگر به دنبال این نیست که بگردد حالا فرض کنیم که تو در این‌جا ضرر کردی، مثلاً در این یک روز که جنس در کنار خیابان فروختی، یا سر بازار این چیز را گفتی یا منفعت کردی، عرف هم مي‌داند این به خاطر اختبار و تجربه است، این نکته مهم و دقیقی است که امروز می‌خواهم خدمتتان عرض کنم.
همین‌طور در مورد کف نفس است، در یک قضیه ای فرض کنید می بیند که بچه اش اراده اش کم است، شروع می کند از یک قضیه کوچک مي گوید دست به آن نزن، می خواهی به همه چیز دست بزن، ولی به آن دست نزن ـ و این‌ها مسائلی است که در باب تربیت خیلی این مطالب مورد توجه قرار می‌گیرد ـ می گوید به آن دست نزن و از این نظر، اگر تا حالا دست نمی زد حالا مدام از لجبازی می گوید بروم دست بزنم، این نفس این‌طوری است دیگر! و او می‌خواهد دست بزند امّا نهی مولا، پدر یا مادر آن نهی اش جلوگیری می کند، این جنبه کف نفس نسبت به یک اقدام و امر در او تحقق پیدا میکند، اقتدار پیدا می کند، پله بالاتر و قدم بالاتر، نسبت به یک مسئله دیگر پله بالاتر، یک دفعه بعد از مدتی، مثلا یک سال شما می بینید نسبت به مسائلی که ابداً در یک سال گذشته نمی توانست کف نفس کند در اقتحام در آن قضیه، الان به راحتی می گذرد و هیچ چیزی نیست، این یک جنبه تربیتی دارد، این به فاعلیت آن مکلف تعلق پیدا می کند، مولا به خود فعل نظر ندارد که این خود فعل در این‌جا مورد نظر هست یا نه.
این مطلب به جنبه فاعلیت است، روی این حساب در باب نهی از یک فعل، از یک عمل، نهی از یک عمل عبادی، که مولا نهی از یک عمل می کند اگر لوخُلّي وطَبْعَه، امر بعدی یا جواز اسمش را بگذاریم، جواز بعدی پس از این نیاید، خب آن امر دلالت بر فساد می کند و دلالت بر مبغوضیت میکند و هیچ شکی در آن نیست و نهی در عبادت هم موجب بطلان است، چون در آن‌جا قصد تقرب متمشی نیست و نهی مورد رضای شارع نیست، مثل این‌که شما فرض کنید که با قصد تقرب و با وضو و هزار تا اخلاص و این‌ها خیال می‌کنید الان زوال است، نماز ظهر را می خوانید، وقتی نماز ظهر را میخوانید بعدش تازه می فهمید که پنج دقیقه به زوال مانده، در این‌جا طهارت حاصل است، وضو گرفتید و الان هم طاهر هستید، تقرب هم حاصل است، قصد قربت کردید، قصد وجه و تمام مطالب و استقبال و همه... امّا همین‌قدر که این مامورٌبه در ظرفی قرار گرفته که آن ظرف مورد رضای مولا نیست، آن ظرف، ظرف مامورٌبه نیست، این در این‌جا موجب بطلان است، دوباره باید نماز خوانده شود گرچه در آن تقرب و این مسائل لحاظ شده.