جلسه ۱۳۸
توضیحات:
وجوب عمره مفرده و بحث از تکرار آن در یک ماه - 1435-01-27
جلسه ۱۳۸
16باید حساب پس بدهیم، تو دلت برای دین مردم بیشتر می سوزد یا ما؟ جوابی نیست! امّا برای افراد مسئله این‌طور می شود1.
قضیه دیگر خیال می کنم حل شده اگر سؤالی هست رفقا سؤال کنند.
در تمام مواردی ـ مورد کلی است ـ که در وهلۀ اوّل مجتهد می بیند نسبت به یک مطلبی خطاب نهی آمده، لا تفعلْ آمده، ولی در غیر از آن از سایر ادلّه استفاده جواز هم بر آن مي کنند، باید بداند از این قبیل است، یعنی خود اصل فعل دراو حسن فعلی ندارد، مسئله به اين برمی گردد و لذا ما دیگر در آن‌جا خیلی مسائل برایمان روشن می شود.
مثلا فرض بکنید که من حتی دیدم و سراغ دارم از یک شخص موثقی هم خبر دارم ، یک بنده خدایی می گفت که اتفاقاً خیلی هم مرد محترم و حتی درس‌خوانده و محترم و صالح و فلان، می گفت من در مکه که بودم خیلی دلم می خواست که بعد از حج انجام دادن، یک عمره برای پدر شما انجام بدهم و استخاره کردم با آيه قرآن، آیه بسیار خوب آمد.
يك دفعه اصلاً شما تعجب مي‌كنيد كه چطور مي‌شود!
استخاره که نه تفأل، تفأل زدم، رفتم و آن‌روز انجام دادم و بعد می گفت: دوباره فردا گفتم که بروم و برای استاد پدر شما انجام بدهم، تفأل زدم همان آیه آمد!، خب آدم، آدم صادقی است، می گفت: تفأل زدم برای ظاهراً مرحوم آقای انصاری انجام بدهم یا مرحوم قاضی انجام بدهم؟ خلاصه این چند روزی که آن‌جا بود هرروز به قرآن تفأل می زد، مثل این‌که هر روز فقط چوب خط گذاشته بودند لای قرآن ، خب دروغ که نمی گفت! راست می گفت بنده خدا، می رفت انجام می داد، این‌ها همه به خاطر حسن فاعلی است، اصل فعل حسن ندارد، چون دلش می خواهد خدا هم می گوید عیبی ندارد برو انجام بده و آن ثواب را هم به تو می دهیم و آن را هم انجام می دهیم، امّا اگر ما باشیم انجام نمی دهیم، نه میلش در ما باید پیدا شود و نه اشتیاقش!
- جهت اطلاع بيشتر رجوع شود به كتاب حيات جاويد، ص36 به بعد