
احرام قبل از مواقیت (3)
و استثنائات حرمت احرام قبل از میقات
احرام قبل از مواقیت - استثنائات حرمت احرام قبل از میقات (3) - 26-06-1434
احرام قبل از مواقیت (3)
توضیحات:
احرام قبل از مواقیت - استثنائات حرمت احرام قبل از میقات (3) - 26-06-1434
احرام قبل از مواقیت (3)
7تلمیذ: امامت زن چطور؟
استاد: نه! دیگر نمیتوان مسئله را به امامت زن گسترش و توسعه داد!
تلمیذ: در غیر مسجدالحرام چطور؟
استاد: در کل مکه.
خلاف سنت بودن مصافحه با دیگران بلافاصله بعد از نماز
هرچه مرحوم آقا ـ خدا رحمتشان کند ـ در مسجد قائم میگفتند که بعد از نماز باید تسبیحات حضرت زهرا علیهاالسّلام را گفت و خلاف سنت است که به همدیگر دست بدهید، کسی گوشش بدهکار نبود. انگار وقتی که چیزی برای مردم عادت میشود، مشکل است که این عادت را سلب کنند. بنا بر بعضی از روایات تسبیحات حضرت زهرا جزء نماز است و بعد از نماز نباید صحبت کرد و سر را حرکت داد؛ یعنی باید تسبیحات حضرت زهرا در همان حال نماز گفته شود.1 الآن تا نماز تمام نشده، میگویند: «الله اکبر! ای بر پدر آمریکا لعنت، بر پدر انگلیس و روسیه و چین و.... لعنت! این یکی بماند و آن یکی برود! این یکی تا قیام نمیدانم چه زنده بماند! آن یکی تا روز قیامت سایهاش بالای سر ما باشد» عیبی ندارد، زنده باشند! بالأخره تسبیحات را بگو که تسبیحات از اینها مهمتر است.
برحذر کردن بزرگان از اَبتر شدن نماز
وظیفۀ عالم این است که مردم را متوجه کند و به مردم بگوید: «شما که نماز میخوانید، چرا نمازتان را خراب میکنید؟! چرا نمازتان را اَبتر میکنید؟!» اگر اینطور است، پس نماز را پشت به قبله بخوان! نماز را به بیتالمقدس بخوان! اینطور بهتر است! انقلابیتر است! شعارش بهتر است! پس از فردا همه به بیتالمقدس نماز بخوانیم و کعبه را کنار بگذاریم؛ کعبه برای عربستان است، به ما چه مربوط است؟! بله! اصلاً در دنیا فقط قدس است و انگار در دنیا هیچ چیز دیگری نیست. در حرم امام رضا علیه السلام صحن درست کردند، آنوقت در وسطش قدس درست کردند. چقدر آدم باید از مبانی دور باشد!
یک روز از صحن قدس بیرون میآمدیم، مرحوم آقا ـ رضوان الله تعالیٰ علیه ـ فرمودند: «این اهانت به علی بن موسی الرضا علیه السلام است که صحن قدس در کنار مرقد مطهر درست کردهاید، وقتی که گنبد امام رضا هست دیگر نباید اصلاً چیزی پیش او باشد چرا باید اسم دیگری در کنار امام رضا باشد؟!» توجه میکنید؟! اینها را کسانی میفهمند که راسخون فی العلم هستند؛ ﴿وَٱلرَّٰسِخُونَ فِي ٱلۡعِلۡمِ يَقُولُونَ ءَامَنَّا بِهِۦ كُلّٞ مِّنۡ عِندِ رَبِّنَا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّآ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ﴾،2 آنهایی که ﴿وَٱلرَّٰسِخُونَ فِي ٱلۡعِلۡمِ﴾ هستند اینها را میفهمند. حالا اگر این مطلب را به افراد بگوییم، میگویند: «چه اشکالی دارد؟! حالا امام رضا را که خراب نکردهایم گنبد بهحال خودش هست! حالا یک گنبد دیگر هم درست کردهایم!»
- الکافي، ج ۳، کتاب الصلاة، باب التعقیب بعد الصلاة الدعا، ص ۳4۲، ح 6:
«عَن عَبد الله بنِ سِنانٍ قالَ قالَ أَبوعبدالله علیه السلام: ”مَن سَبَّحَ تَسبیحَ فاطِمَةَ الزَّهراءِ علیها السلام قَبلَ أَن یَثنیَ رِجْلَیهِ مِن صَلاةِ الفَریضَةِ غَفَرَ اللهُ لَهُ و لْیَبدَأْ بِالتَّكْبیرِ“.»
مفتاح الفلاح، ص 178:
«و الروایاتُ فی فضیلةِ تسبیحِ الزّهراء غیرُ محصورةٍ ولیکن جلوسُک فی التعقیبِ متصلاً بجلوسِک فی التّشهدِ و علىٰ تلک الهیئةِ مِن الاستقبالِ و التورُّکِ و اترک فی أثنائِه الکلام و التلفت و نحوهما؛ فقد رُوِیَ أنَّ ”مَا یضِرُّ بِالصّلَاةِ یضِرُّ بِالتَّعقِیب“.» - سورۀ آل عمران (3) آیۀ 7.
- الکافي، ج ۳، کتاب الصلاة، باب التعقیب بعد الصلاة الدعا، ص ۳4۲، ح 6:
