احرام قبل از مواقیت (3)

مرحوم آقای حداد ـ رضوان الله تعالیٰ علیه ـ وصیت کرده بودند که روی قبرشان سقف نسازند، بعضی از فرزندانشان گوش ندادند ـ آسید قاسم برای من گفت ـ و رفته بودند تیرآهن و اینها گذاشته بودند و سقف زده بودند تا فردا که بیایند و دیوارهای اطراف را هم بگذارند. صبح که آمدند، دیدند تیرآهن پایین آمده است! حالا خوب شد دیروز بر سر آنها ریخته نشد و شب پایین آمد! اگر در روز خراب می‌شد، همۀ آن‌ها زیر [آوار] می‌رفتند. گفت که حواستان باشد، این دفعه روز سقف را پایین می‌آورم؛ فعلاً شب پایین آوردم که دیگر از این کارها نکنید! اینها اصلاً خودشان نمی‌خواهند که در مقابل امام حسین علیه السلام بساطی داشته باشند.

خیلی باید مراقب و مواظب بود چون افراد از نظر سطح فکری مختلف هستند. گاهی اوقات این ارادت و محبت به بیراهه کشیده می‌شود و همیشه باید جلوی انحرافات گرفته شود. من خودم در اربعین یک نفر که از دنیا رفته بود دیدم که پلاکارد بزرگ زده بودند و جلوی دسته‌جات حرکت می‌کردند: «مَن زار قبر فلانی کَمن زارَ الحسینَ بِکَربلاء»! اینها همه بدعت است. آن چیزی که ما داریم این است: «مَن زَار قَبْرَ عبدِ العَظِیم بِرِی»¹ و راجع به غیر نداریم.

توجه می‌کنید! شما براساس فکر خودت این کار را انجام می‌دهی، از کجا که فکر شما درست باشد؟! آن کسی که می‌گوید: «مَن زَار عبدَالعظیمِ کمَن زَار الحسین»، امام هادی علیه السلام است، نه بنده و سرکار! امام هادی چیزی در عبدالعظیم دیده است که این حرف را راجع به او می‌زند یا می‌فرماید: «أنتَ ولیُّنا حقّاً.»²

اما شما براساس فکر خودت کلام امام هادی را منطبق به دیگری می‌کنی! به چه حقی این کار را انجام می‌دهی؟! شما کلام امام هادی علیه السلام را می‌دزدی و به شخص دیگری منطبق می‌کنی از کجا معلوم است که هست؟! شما می‌گویید که مگر می‌شود؟! بله! ممکن است که این‌طور نباشد! اینجا است که ما داریم از امام مایه می‌گذاریم چون زور خودمان نمی‌رسد. حالا که بنا بر جعل است، خودت جعل کن آن‌وقت خودت می‌دانی با نیم‌سوزهای آن‌طرف، عیبی ندارد ولی چرا از امام مایه می‌گذاری؟! چرا کلام امام را به دیگران نسبت می‌دهی؟! اینها همه خیانت است. صحیح نیست انسان این کارها را انجام دهد.