احرام قبل از مواقیت (2)

شرط برای تحقق صلاة جمعه

البته شرط برای تحقق صلاة جمعه وجود پنج یا هفت نفر است¹ که واحدٌ منهم بتواند به ایراد خطبه بپردازد ولو اختصاراً باشد.² بنابراین الآن در هر نقطه‌ای از نقاط باید خوانده شود، البته اگر در شهری نماز جمعه باشد، آن در وهله‌ی اول قرار دارد اما اگر در شهری نماز جمعه نباشد مثلاً وقتی به کربلا یا مکه یا مدینه مشرف می‌شویم، همان‌جا با رفقا در روز جمعه، نماز جمعه می‌خوانیم یا در لبنان در همان جمعی که بودیم، نماز جمعه خواندیم چون نماز جمعه واجب است؛ یعنی همان نماز ظهر ولی دو رکعت و با خطبه‌ای که دارد. الحمدالله در اینجا نماز جمعه در شهرها و بلاد هست که آن مسئلۀ دیگری است. این مسئله به این کیفیت است.

در مورد قضیۀ میقات هم که احرام باید از محاذات میقات باشد، این احتمال را باقی می‌گذاریم که حالا لعلّ اینکه صلاح بر این نبوده است که این مطلب اظهار شود و شاید در زمان ظهور حضرت این قضیه توسط آن حضرت بیان شود، ما نمی‌دانیم. اما مسئلۀ احرام مسئلۀ مهم و قضیه‌ای است که اگر یک بزرگ ـ آن هم در آخر عمرش ـ بخواهد چنین مطلبی را بگوید، بدون توجه به ادلّه نمی‌شود. اما صحبت در این است تا وقتی که ما در این افکار و در این سطح هستیم و با این ادلّه ارتباط داریم، موظفیم که بر طبق آنچه که به‌نظر می‌رسد عمل کنیم.

آنچه که به‌نظر می‌رسد این است که انسان نمی‌تواند از مواقیتی که وَقَّتَهَا رَسولُ الله تعدّی کند و به محاذات بپردازد.

این مربوط به خود محاذات بود اما مسئلۀ مربوط به قبل از محاذات همان‌طوری‌که عرض شد، روایاتی در این زمینه داریم که احرام قبل از محاذات را باطل می‌دانند مثل روایت:

عَن أَبی‌جعفرٍ قالَ: «مَن أَحرَمَ مِن دُونِ المیقاتِ الّذی وَقَّتَهُ رَسولُ اللهِ فَأَصابَ مِنَ النِّساءِ و الصَّیدِ فَلا شَیءَ عَلیهِ».³