افتراق بین تلبیه و نیّت احرام (1)
توضیحات:
احرام از محاذات میقات - افتراق بین تلبیه و نیت احرام (1) - 13-06-1432
افتراق بین تلبیه و نیّت احرام (1)
5روی این جهت، احرام میشود نیّتی که عبارت است از ورود در یک نُسک مخصوص که این نُسک، آن جهت و حیثیت جنبۀ ورود در حریم پروردگار است، بدون هیچ قید و مَیز و بدون هیچگونه تفاوت که این جهت در نماز نیست.
استحباب نماز خواندن با عمامه و تحت الحنک
مستحب است نماز را با عمامه بخوانید و عمامه هم باید تحت الحنک داشته باشد. افرادی که بدون تحت الحنک نماز میخوانند تا عمامهشان بهم نخورد، برخلاف گفتار خودشان عمل میکنند که گفتهاند باید با تحت الحنک نماز خواند. «مَن تَعَمَّمَ و لم یتَحَنَّکْ فَأصابَهُ داءٌ لا دَواءَ لهُ فلا یلُومَنَّ إلاّ نَفسَهُ.»1
باید به ایشان گفت: «خودتان در رساله گفتهاید که تحت الحنک مستحب است پس چرا نمیاندازید و عمل نمیکنید؟!» پیغمبر صلّی الله علیه و آله و سلّم و ائمه علیهم السلام تحت الحنک میانداختند.
در نماز مستحب است که رداء و عبا هم باشد، عطر زدن و شانه کردن مستحب است، مسواک زدن قبل از نماز مستحب است، همۀ اینها مستحبات نماز است اما شما هیچکدام از اینها را در احرام نمیبینید. چرا نباید مستحبات نماز را آنجا بیاوریم؟!
تفاوت حقیقی نماز با احرام وحج
چرا نباید در احرام و حج عمامه باشد؟! مگر عمامه مستحب نیست؟! مگر تیجان الملائکه نیست؟!2 چرا نباید در احرام عبا و رداء و عطر باشد؟! چرا نباید شانه کردن و مسواک زدن و امثالذلک باشد؟! البته مسواک در صورتی اشکال دارد که موجب خون آمدن شود والاّ اشکال ندارد. مگر انسان در نماز به مهمانی و ضیافة الله نمیرود؟! در حج هم همین کار را انجام میدهد ولی عمامه که در نماز مستحب مؤکد بود اما در اینجا حرام میشود، درست در نقطۀ مقابل قرار میگیرد، ـ نه مکروه یا مباح ـ عبا در نماز مستحب بود اما در اینجا حرام میشود، عطر زدن مستحب مؤکد بود اما در اینجا حرام میشود و در صورت استعمال، کفاره هم دارد. این چه نُسکی است که بهطورکلی با نماز متفاوت است؟! پس معلوم میشود که حقیقتش متفاوت است، اگر حقیقتش متفاوت نبود، این امور مستحب، تبدیل به حرام نمیشد. تبدّل امر مستحب به امر حرام بهخاطر چیست؟ آیا فقط بهخاطر امر مولا است؟! آیا مولا دلش خواسته که بگوید این حرام و آن حلال است؟! این مولا دو ریال نمیارزد!
- الکافی، ج 6، کتابُ الزِّی و التّجمُّلِ و المُرُوءةِ بابُ العمائِمِ، ص 46۰، ح 1.
- عوالم العلوم، ج ۱5، أبواب أخبار یوم الغدیر، باب تتویج علی علیه السلام یوم الغدیر، ص ۲۰۰:
«ابن شاذان فی مَشیخته: عن علی علیه السلام: إنّ النّبِی صلّی الله علیه و آله و سلّم عَمَّمَهُ بِیدِهِ فَذَنَّبَ العِمامَةَ مِن وَرآئِهِ و مِن بینِ یدَیهِ ثُمَّ قال لهُ النّبِی صلّی الله علیه و آله و سلّم: ”أدبِر“ فَأدبَرَ. ثُمّ قال لهُ: ”أقبِل“ فَأقبَلَ. و أقبَلَ علیٰ أصحابِهِ فقال النّبِی صلّی الله علیه و آله و سلّم: ”هکذا تکونَ تیجانُ الملائِکةِ“.»
امام شناسی، ج 9، ص 290:
«رسول خدا صلّی الله علیه و آله با دست خود عمامه بر سر علی بن أبیطالب بست، و برای آن عمامه، دو دنباله، یکی را از پشت، و دیگری را از پیش رو قرار داد، و سپس فرمود: ”پشت کن!“ علی پشت کرد. و پس از آن فرمود: ”رو کن!“ علی رو کرد. رسول خدا رو به اصحاب خود نموده و گفت: ”تاجهای ملائکه اینگونه است“.»

