جلسه ۱۲۰

اين مطالبي كه عرض مي‌كنم خيلي اين مسائل در موقعي كه انسان مي‌خواهد تكبيرة الاحرام ببندد، آن جا به درد مي‌خورد و همين طور در وقتي كه مي‌خواهد لبيك يا نيت براي احرام را بكند در آن جا اين مسئله مي‌آيد كه اين احرام يعني چه؟ يعني شما وارد در حرم شديد نه اين كه در بيرون حرم ايستاديد! نه! تكبيري است كه شما را به واسطۀ تكليف وارد در حريم كرده است، حريم صاحب غيرتي كه تا بحال اجازۀ‌ ورود نداده بود و وقت اذان ظهر اين اجازه صادر مي‌شود تا به حال اجازه را نداده است. ما ببينيم كه تفاوت در فهم ما كجاست تا به كجا؟ ما وقتي كه نماز ظهر خوانده مي‌شود مصيبت مي‌گيريم و بر سر مي‌زنيم كه اي واي تكليف آمد و حالا بيا بلندشو نماز بخوان! هي ولش مي‌كنيم ولش مي‌كنيم صبر مي‌كنيم ده دقيقه به غروب هر دو را اَلاّكلنگي تمام مي‌كنيم، اين زوال شمس را براي خودمان به عنوان نزول مصيبت تلقي مي‌كنيم!

در حالتي كه زوال شمس اعلان احرام است؛ يعني تا بحال... اين كه «أرِحنی یا بِلال» بخاطر همين است! مقام عزت و مقام كبريايي حق اجازۀ‌ ورود تا حالا را نداده بود مي‌گفت نمي‌تواني نماز بخواني بله نماز مستحب مي‌خواهي بخواني برو بخوان ولي نماز خاص و نماز مخصوص را شما نمي‌تواني بخواني الان اين اجازه داده شده است كه بتواني شما داخل شوي لذا است كه بزرگان براي اتيان به صلوات انتظار مي‌كشند بخاطر اين كه پشت در ايستاده اند و اجازۀ ‌ورود ندارد و همين طور پيغمبر چشمش را به آسمان... حديث داريم وَ عَینُه تَدورُ وَ کان یَنظُرُ إلی السَماء فی وقت الزوال¹! اين كه حضرت همين طور منتظر است منتظر چيست؟ خب صبر كند، وقتي كه اذان گفتند نماز بخوان، اين انتظار چيست؟ اين انتظار پشت خط ايستادن است انتظار توقف براي واردشدن در حرم است!