جلسه ۱۱۸

تلميذ: روايت هم داريم رسول خدا لعن كردند.

استاد: بله! بله! ولي از نظر ظاهر مشكلي نيست، به خاطر همین پولش را بريزد در رودخانه اين مشکلی نيست و خيلي هم اتفاق مي‌افتد اتفاقا! خيلي هم بد است و كار بد و زشتي است و اين‌ها هم كه معمولا يك همچنين اموري انجام مي‌دهند، خير نمي‌بينند از اين چيزها. ولي علي كل حال شخص مالكِ مال خودش است و تصرف در ملكيت اين از لوازم ملك است ولهذا مي‌تواند در زمان حياتش ببخشد.

بله! اگر وصيت كند به نحوي كه به يكي برسد و به یکی نرسد اين طور صحيح نيست. چون به محض اين‌كه شخص از دنيا مي‌رود، وصيت او فقط در ثلث اين ممضا است. مي‌تواند وصيت كند كه ثلث مالش را به يك فرزند بدهند يا به يك موردي ولي نسبت به دو ثلث بقيه وصيت نافذ نيست.

و همين‌طور هم اين مسائلي كه امروزه مطرح است بر اين‌كه اگر شخص وصيت كند كه بعد از فوت، اين اعضا و جوارح او را بدهند يا اين كه وصيت نكند؛ سوال هم شده. تفاوت آن چيست؟ تفاوتي ندارد، چون شخص بعد از فوت ديگر مالك بر اعضا و بر جوارح خودش نيست؛ در زمان حياتش هم نيست نه اين‌كه در زمان فوت مالک باشد و اين وصيت در اين جا از اين نقطه نظر اصلا نافذ نيست.

چون وصيت نسبت به اموالي است كه اين اموال را در زمان حيات مي‌توانست در آن تصرف كند. الان كه دستش از اين اموال كوتاه شده است، آن وصيت در زمان حيات در اين جا نافذ است و بايد بر طبق وصيت عمل شود. آيا در زمان حيات اين مي‌توانست كليه را به كسي ديگر بدهد؟ نمي‌توانست بدهد. وقتي كه نمي‌تواند بدهد؛ همين‌طور پس وصيت هم بخواهد بكند بر اين مسأله، در اين‌صورت نافذ نخواهد بود.

بله! مي‌تواند وصيت كند بر اين‌كه جنازه مرا در فلان جا دفن کنید، اين اشكال ندارد. چون اين هم برمي‌گردد به همان ريشه، برمي‌گردد به همان حق سكني. حق سكني اختيار هر شخصي است، در هر جا مي‌خواهد سكني و توطّن بگزيند؛ پس همان حق سكني را شارع براي او تنفيذ كرده است حتي بعد از فوت، كه اين مسكن براي جُسمان و جنازه او اين هم در اختيار او است در زمان حيات او همان طور. اما نسبت به اجزاء بدن همان‌طوري كه در زمان حيات اين حق تصرف نداشت؛ همين‌طور در زمان ممات هم حق تصرف ندارد، اين مسأله اين است.