مرتب سازی:
جلسه ۱۱۷
5در آنجا اين مسأله را هم داشته باشيد كه حتي در مورد عقد فضولي، صِرف رضايت، صرف خود نفس علم به رضايت موجب صحت عقد است، مِن اول الامر ديگر نياز به تنفيذ ندارد؛ يعني وقتي كه شما علم داريد بر اين كه شخص الآن ميخواهد با يكي از اين سه مورد ازدواج كند، يا اینکه آن دختر ميگويد با يكي از اين چهار مورد ازدواج مي كنم، و رضايت دارم هر كدام از اين چهار مورد را، و شما علم داريد.
از همان وقتي كه شما اجراي صيغه عقد را در اینجا ميكنيد؛ به عنوان عقد فضولي در اینجا محقق است و در اینجا حليت حاصل ميشود. البته در صورتي كه از ناحيه خود مرد هم در اینجا علم به اين مسأله وجود داشته باشد، يا اینکه از ناحيه زن نسبت به قضيه اين وجود داشته باشد صِرف وكالت در اینجا شرط نيست بلكه علم به رضايت طرفين براي ترتب عقد كفايت ميكند. ديگر اين نيست كه بايد تنفيذي بعدی باشد.
بله در اینجا ممكن است كه اين مسأله به اين كيفيت مطرح باشد؛ كه گرچه در اینجا خود عقد كفايت براي ترتب آثار آن حقيقت بسيطيه ميكند، و آن حقيقت بسيطيه را ايجاد ميكند، اما ممكن است در اين جا بگوييم اختيار طرفين در اختيار مورد دخالت خاص دارد. در اين گونه موارد غير از يك كيلو ميوه گرفتن است، چرا كه در اين صورت ديگر اختياري نيست. اين مثمن مشخص است و آن ثمن هم معلوم است.
اما در مورد عقد نكاح، ميتوانيم بگوييم آن اختيار بر اینکه بالاخره كدام يك از اینها را من انتخاب كردم در اين قسمت دخالت دارد. و اگر ما يقين داشته باشيم بر اين كه مسأله به طور حتم همين طور است، يعني به طور قطع و واقع مسأله به اين كيفيت است و ترديدي در اين مورد نيست. و اگر يك لحظه به اینها مجال بدهند آن انكحت و قبلت را هم خواهند گفت.