جلسه ۱۱۶

آن حقيقت بسيطۀ طوافية و آن حقيقت بسيطۀ صلاتيّة، [و آن] حقيقت بسيطۀ سعي و امثال ذلك اينها همه از ياد رفته است و فقط يك نمود ظاهري مانده است.بله! بياييد در این‌جا عكس بگيريم، بياييد اين نماز شب عرفه را بايستيد قشنگ دوربين بياوريم، خوب بايستيد براي شما بخواند در عرفات! بله! آن آقا هم كه وَ لاَ اَلضّٰالِّین آن را مي‌برد بالا، نَسْتَعِین را مي‌آورد پايين، و نمي‌دانم خود آن آقا هم كه ايستاده كنار و دارد با دوربين قشنگ خوب يكي‌يكي ‌مي‌گيرد و اينها همه كلّه را مي‌برند بالا كه در دوربين باشند. تمام اينها چيست؟ تمام اين‌ها انحراف است! انحراف است! در عرفات بايد شخص حاجي در حال ابتهال باشد، در حال دعا باشد، خودش را در صبح روز عرفه تا ظهر آماده كند براي ادراك فيض بعد از ظهر؛ چون در بعد از ظهر مي‌دهند اين رحمت الهي [را و] مي‌آيد براي همۀ افراد.

اين حالت آ‌مادگي را انسان كي بايد به دست بياورد؟ ديروز و پريروز كه نمي‌توانست به دست بياورد، بايد امروز به دست بياورد! امروز بين صبح تا ظهر بايد در حال دعا باشد، در حال ابتهال باشد، گناهان خودش را بايد در نظر بياورد، خطاهاي خودش را، بايد همۀ اينها در نظر بياورد، مقام مسكنت و عبوديت و مذلّت خودش را در قبال پروردگار در نظر بياورد؛ از آن طرف رحمت واسعۀ ‌او و لطف و عنايت او را كه به او اين فرصت را داده و موفق كرده که بلند شود بيايد این‌جا، بلند شود مي‌آيد این‌جا و بار خودش را خالي كند و از انانيت‌ها دست بردارد و آن‌چه را كه تا به‌حال به او در وطن خود مشغول بود ديگر دست بردارد! اين‌ها مال كي است؟ اين افكار مال كي است؟ اين نيّت‌ها مال كي است؟ بين صبح تا ظهر كه ديگر برنمي‌گردد در طول سال! فقط برای يك روز است، بله؟! اينها مال كي است؟ چه كساني توانستند اين واقعيت‌ها را درك كنند، چه كساني توانستند اين مسائل را بفهمند و آن خصوصياتي كه ما آن خصوصيات را از ائمه عليهم‌السلام در اين حال و هوا سراغ داريم آنها را بفهمند و بيايند براي مردم بيان كنند؟ و اين‌ها را در آن حال و هوا ببرند؟