مرتب سازی:
جلسه ۱۱۳
1أعوذ باللَه من الشیطان الرجیم
بسم اللَه الرحمن الرحيم
عرض شد تنها دليل مثبِتينِ كفايت محاذات، فقط صحيحۀ عبداللَه بن سنان است كه البته به دو طريق روايت شده است و مشخص است كه دو بار از امام نشنيده و يك بار شنيده . اين مطلب كفايت محاذات از مسجد شجره، طريق يكي است منتهي بعد دو شق ميشود و افراد متعدد اين را ميشنوند كه خب البته به يكي و دو تا ما كار نداريم در اعتماد بر احاديث و بر مدارك هميشه نظر رفقا بر اين قضيه باشد كه در جايي مسئلة كثرت روايات و كثرت احاديث و اسناد مفيد است كه بين روايتين تعارض و تضادي وجود داشته باشد در آن جا مسئلۀ كثرت روايات دلالت بر وجود مطلبي ميكند در مورد روايات قليله بالنسبه به آن روايات كثيره كه حالا مستفاضه باشد يا متواتره باشد يا حتي استفاضه هم نداشته باشد.
به طور كلي وقتي فقيه نگاه ميكند و نظر مياندازد بر روايات صادره از ائمه در حكمي، به اين نكته ميرسد كه چرا در يك مورد خاص امام عليه السلام مطلب را در جلسات متعدده به يك سياق واحد فرموده يا اين كه از ائمۀ مختلفِى الزمان و مختلفِى الظروف يك روايت به يك سياق وارد شده است در حالتي كه نقطۀ مقابل ، يك امام يك مطلبي را فرموده يا اين كه همان ائمه به طور كمتر و به نحو كمتري آن روايت مخالف را بيان كردند اين ذهن انسان را متوجه اين قضيه ميكند كه اگر ما باشيم و همین روايت يك مطلبي و يك نكتهاي بايد در اين مسئله وجود داشته باشد كه امام عليه السلام ـ كه خب فرق نميكند چه اين امام چه آن امام ـ چه سؤالهايي كه ميشود از حضرت سوالها مشخص است پاسخهاي آن هم بايد مشخص باشد اين كه ائمه به يك سياق يك مطلبي را ميفرمايند بعد يك مرتبه ما يك روايت ميبينيم كه در مورد مخالف آمده است و آن هم جنبۀ تضاد دارد نه اين كه صرف يك نوع تنافي بدوی اين جا است؛ كه ما صرف نظر از وثاقت روايت به اين مسئله ميرسيم كه بايد ديد اين روايت واحده به چه اساسي آمده است اين در آن جا مورد توجه قرار ميگيرد.