جلسه ۱۰۹

مطلبی که در این جا مرحوم آقا ذکر کردند مسئلۀ‌ کیفیت تشکل و تحقق این محاذاة با میقات است. در قضیۀ‌ محاذاة با میقات این مطلب قابل تأمل است که محاذاة چطور واقع می‌شود؟ آیا محاذاة از مکان بعید هم تحقق پیدا می‌کند یا نه؟ یعنی اگر ما قائل به کفایت از محاذاة بشویم یا این که فرصت نداشته باشیم برای احرام از مواقیت، این احرام از محاذاة به چه نحوی خواهد بود؟ آیا این احرام، احرام تقریبی است یا این که باید آن محاذاة به دقت در این جا رعایت شود؟ 

از صحبتهای ایشان برداشت می‌شود که محاذاة از نظر عرفی به یک مکان قریب گفته می‌شود نه به یک مکان بعید. فرض کنید که اگر این جا میقات باشد محاذاة در کنار آن نه این که در یک خط دایره‌ای قرار بدهید و دور بزند و شما هر چیزی که در محاذاة این هست به نحو یک دایرۀ کروی دور این نقطۀ خود میقات این محاذاة در آن جا باشد فلهذا وقتی کسانی که از محاذاة میقات عبور کنند باید از یک مکانی که نزدیک با آن میقات است آن مکان را محاذات قرار بدهند و از آن جا عبور کنند و هواپیما و طائراتی که از بالا رد می‌شوند چون این مشخص نیست که محاذاة به چه مقدار اتصال دارد و به آن مقداری که هواپیما دارد رد می‌شود محاذاة گفته می‌شود یا نمی‌شود. در این جا محاذاة به این نقطه در این جا باید اطلاق بشود و این احرام از طیاره از بالای فضا و بالای محاذاة میقات کفایت نمی‌کند چون مورد، مورد مشخص و دقیق نیست. من به نظرم می‌رسد در این مطلب جای نظر هست و جهت آن این است که همان طوری که عرض کردیم خود میقات یک مکان مشخص دقیق عینی میلیمتری نیست. میقات عبارت است از یک محلی که از آن محل من حیث المجموع، محل برای احرام است، اما نه این که یک خطی کشیده باشند، یک طنابی کشیده باشند که این طرف طناب خارج از میقات است و آن طرف طناب داخل در میقات است بلکه به طور کلی فضای آن منطقه میقات است.