جلسه ۱۰۷

از طرف دیگر داریم کسی که می‌خواهد از میقات عبور کند این باید از آن میقات احرام ببندد! حالا اگر ما فقط همین را داشتیم در این جا چه حکمی‌می‌کردیم؟ می‌گفتیم خیلی خوب آن روایاتی که مربوط به مواقیت است برای کسی است که مرور می‌کند از آن مواقیت آن روایاتی که دلالت بر این که «لایجوز ان یدخل شخص الا محرما» آن روایات دلالت می‌کند برای کسی که طبعا ازاین مواقیت عبور نمی‌کند که به طور کلی است کنار هم می‌گذاریم، صاف فتوا می‌دادیم آقا اگر از میقات عبور کردی باید مُحرم باشی اگر مرور نکردی از هر جا که دلت می‌خواهد می‌توانی احرام ببندی دیگر در این جا مکان خاصی نیست، ولی یک مطلب در این جا هست و آن این که همان طوری که عرض کردم آن اشکالی که در این جا هست این است که اولا وقتی که شارع حکم مواقیت را بیان می‌کند در حالی که غیر از این مواقیت هم بسیاری از حجّاج و معتمرین هم در حال حرکت به مکه هستند در اینجا دیگر این مواقیت چه معنایی دارد دیگر معنا ندارد نصف جمعیت از مواقیت می‌روند نصف بیشتر از غیر مواقیت آن وقت حضرت برای این نصف کمتر یا نصف یا ثلث فرق نمی‌کند بیاید بفرماید کسانی که از این جا عبور می‌کنند باید میقات ایشان از این جا باشد امّا یا رسول‌اللَه بقیه چکار کنند؟ هیچ حرف نزنند! بقیه بروند به اصول عملیه عمل کنند! بروند اصل برائت و امثال آن عمل کنند؟ خب غلط است! حضرت آشکار و بدون ابهام در این جا می‌گوید شما که در مقام احرام داری مواقیت احرام را بیان می‌کنید چرا این مواقیت را فقط اختصاص دادید به یک عده خاصّ از معتمرین و حجّاج؟ چرا به همه اختصاص نمی‌دهید؟ چرا جوری مسئله را بیان نمی‌کنید که عام الشّمول باشد نسبت به همۀ مؤمنین؟ فقط یک عدۀ خاص در این جا هستند مثل این که من می‌گویم مثلا افرادی که می‌خواهند بروند هر کدام از این افرادی که در قم هستند و یک عده می‌خواهند تهران بروند یک عده می‌خواند ساوه بروند یک عده می‌خواهند کاشان بروند یک عده می‌خواهند اهواز بروند یک عده فرض کنید که همدان بروند جاهای مختلف می‌خواهند بروند بعد من بیایم بگویم افرادی که از قم می‌خواهند بروند مسیر حرکتشان به سمت تهران است این مال افرادی است که می‌خواهند تهران بروند آن که می‌خواهد اهواز برود آن هم می‌خواهد تهران برود و در این جا ما ساکت باشیم بگوییم خب خودتان می‌دانید چشم دارید بروید نگاه کنید دیگر!