جلسه ۱۰۶

اینها همه نشانه‌های خدا است که به آدم خدا نشان بدهد مواظب باش آلزایمر نگیری خب اینها یعنی خیلی چیزها دست خود آدم نیست مسائلی است که می‌گویند نمک زیاد نخور آلزایمر می‌گیری خب آدم یکخرده نمکش را کم می‌کند مثلا سدیم را ولی آن آلزایمرهایی که آدم باورهای فطری را دیگر فراموش کند فطرتش را دیگر از یاد ببرد انصافش را از یاد ببرد عبودیت را دیگر فراموش کند صداقتش را فراموش کند صداقت تبدیل به دروغ شود به جای صدق دروغ می‌‌آید آلزایمر گرفته است اصلا حرف راست نمی‌تواند بزند اگر یک حرف راست بزند تا شب در سرش می‌زند ای وای من امروز چه شده که یک حرف راست زدم، امروز آمدم فرض کنید که یک کمکی به فقیر کردم امروز آمدم یک حقی را از ظالم گرفتم و به مظلوم دادم امروز آمدم به نفع یکی شهادت به عدل دادم.

اینها چیست؟ تبدیل می‌شود، اینها مصداق ختم اللَه علی قلوبهم و علی سمعهم، عجیب است اصلا عجیب است که یک شخص تا مثلا چند سال پیش آدم با او صحبت می‌کرد می‌دید چقدر نفس لطیفی دارد چقدر نفس متقبّلی دارد و منفعلی دارد و متأثری دارد قبول می‌کند عوض می‌شود حالش عوض می‌شود وقتی آدم با او صحبت می‌کرد حالش عوض می‌شود اشک در چشمش می‌آید و احساس صفا در وجنات او مشاهده می‌کرد ولی الان نگاه می‌کند آقا این بسته است اِ چطور این همان بود آقا این که همان است چه شد که بسته است؟ آدم صحبت می‌کند همین طور به آدم نگاه می‌کند همین طور نگاه می‌کند! برای من اتفاق افتاده خیلی موارد به مقتضای وضعیت خودم و موقعیت خودم با خیلی افراد می‌گویم این همان بود که وقتی می‌نشست با من حرف می‌زد، این حرفها را می‌زد این مسائل را می‌گفت، این تغییر و تحولات را من در او می‌دیدم الان عین دیوار، چطور به دیوار نگاه می‌کند به من عین دیوار دارد نگاه می‌کند می‌گویم خب ولش کنم دیگر مجبورم انرژی مصرف کنم که چی آدم مگر با دیوار انرژی مصرف می‌کند مگر خل است ولش کن آقا برو این بسته شده است روزنه‌ها همه گرفته شده است همه موقعیت‌ها گرفته شده است و فایده ندارد یعنی فایده ندارد خَتَمَ اَللّٰهُ عَلىٰ قُلُوبِهِمْ وَ عَلىٰ سَمْعِهِمْ وَ عَلىٰ أَبْصٰارِهِمْ غِشٰاوَةٌ وَ لَهُمْ عَذٰابٌ عَظِيمٌ ﴿البقرة، 7﴾ البته این هم نیست خدا بیاید، نه آقا کار دست خودمان است گردن خدا نیاندازیم قضیه را هی می‌آ‌ییم در یک مسئله کتمان می‌کنیم و کتمان ما در یک مسئله باعث می‌شود که نفس آمادگی پیدا کند برای کتمان مرتبۀ بالاتر، اگر از اول کتمان نمی‌کردیم در قضیۀ بالاتر بار زمین نمی‌گذاشتیم آقا مطلب این است اشتباه می‌کنیم عیب ندارد ما اشتباه را جزو عناد و جزو چیز نمی‌آوریم اشتباه همه می‌کنند معصوم چهارده تا است خطا می‌کنیم امام زمان هم به خطای ما هیچ کار ندارد اصلا، خطا، نه عناد، خطا خودمان خطاکار هستیم.