جلسه ۱۰۵

انسان وقتی که به یک مسئله به نحو متقن می‌رسد، نباید در قبال برخوردهای اغواگر دیگران عقب نشینی کند، برخوردهای اغواگرانه! چون اینها که توبه نمی‌کنند، شکل عوض می‌کنند، ظاهرشان را عوض می‌کنند، توبه که در کارشان نیست، توبه گرگ مرگ است! امروزه یکی یکی دارد مرگ خلق اللَه می‌رسد، همه جا شلوغ شده، اوضاع دنیا خیلی به هم ریخته است، مسئله غیرعادی است!

اعوذ باللَه من الشیطان الرجیم

بسم اللَه الرحمن الرحیم

نمی‌دانم دوستان نسبت به مطالبی که مرحوم آ‌قا در مسئله کفایت احرام از محاذاة میقات داشتند اطلاع پیدا کردند یا نه؟ اگر شما بخواهید در این مطالب تفحّص کنید البته در سایر تقریرات و سایر کتب مؤلّفه در حج اضافۀ بر این مطالب چیز دیگری نیست، فقط بعضی از نکات هست که اتفاقا روی آن نکات باید تکیه کرد ولی مرحوم آقا در این جا به اشاره گذشته‌اند و نسبت به آن چندان مطلب را باز نمی‌کنند عمدۀ دلیل برای کفایت احرام از محاذاة همان طوری که عرض شد روایت عبداللَه بن سنان است غیر از این ما روایتی نداریم و روایات دیگر دلالت بر جواز احرام برای معذورین می‌کند در غیر از موارد موقّته، مثل خوف از مرض یا بَرد شدید یا عدم فرصت کافی برای احرام از میقات بعید که در این موارد مثلا ممکن است شخصی وارد جدّه می‌شود و نتواند به جحفه برود. فرض کنید که پنج ساعت بیشتر فرصت ندارد و پنج ساعت می‌تواند بماند اتفاق هم افتاده که یک همچنین شخصی وارد شده و می‌خواهد عمرۀ مفرده انجام بدهد و پنج ساعت هم بیشتر وقت ندارد اگر او بخواهد از جده به جحفه برود، همین رفت و آمد وقتش را استیعاب می‌کند در این جا از ادنی الحل می‌تواند احرام ببندد یا کسی که خوف سرما و بَرد دارد، خب فرموده‌اند که می‌شود برود از میقات نزدیک یا ادنی الحل احرام ببندد یا فرض کنید برای کسانی که منزلشان مادون مسافت بین میقات و بین حرم است که خود نفس منزلشان در آن جا حرم است اینها موارد خاصی است که در خود روایات هم ذکر شده است.