جلسه ۱۰۴

نظرۀ ما نظرۀ مادی است، نظرۀ ‌کمی ‌است، نظرۀ عددی است، لذا این مسائل را به حساب نمی‌‌آوریم، این چیزها را نگاه نمی‌کنیم، به چیزهای دیگر نگاه می‌کنیم.

لذا هر دو یکی است، تفاوتی ندارد، نماز واجب و نماز مستحب یکی است هیچ تفاوتی در این جا ندارد و با یک دید بایستی که انسان به مسئله نگاه کند.

امام علیه السلام می‌فرماید ذوالحلیفه، خب ذوالحلیفه کجاست؟ همین جایی که ابتدایش از این وادی شروع می‌شود، عرض کردم در روز گذشته آن ابتدا کجاست که ما بیاییم خط بگذاریم؟ همان جا و آن فضا و محلی که دیگر برای انسان متیقّن است یا این که انسان مطمئن است که در آن فضا قرار گرفته است، حالا اگر یک کیلومتر هم جلوتر بود خب بود، آن اشکال ندارد، مسئله دقیق نیست. نسبت به خود بیت هم انشاءاللَه می‌رسیم، نظر بنده بر این نیست که اگر دست حتی وارد شود اشکال دارد، اگر هم تابحال این مسئله شنیده شده است صرفا از باب احتیاط بوده است، اما این که اگر حتی دست بخواهد وارد شود موجب بطلان طواف خواهد شد یک همچنین مسئله‌ای به نظر بنده نمی‌رسد. البته خب دقیق‌تر آن را در جای خودش صحبت می‌کنیم ما روایاتی در این مسئله نداریم که اگر دست وارد در همان شاذروان بشود موجب خلل در طواف خواهد شد.

مسجد شجره به عنوان جزئی از ذوالحلیفه است، در این جا روایات داریم که پیغمبر از این جا احرام می‌بستند، خب احرام پیغمبر دلالت بر الزام نمی‌کند، پیغمبر در مسجد شجره احرام می‌بستند اما آیا گفتند: احرام باید از مسجد شجره باشد و لایتعدی عنه؟ نه، حتی خلاف این روایت داریم که بهتر است انسان احرام را ببندد از آنجا ولی تلبیه را بعد بگوید: حتی یصل الی البیداء به آن جا که رسید، یعنی یک مقداری که از مسجد شجره فاصله گرفت و به آن وادی سراشیبی که رسید آن جا صدایش را به تلبیه بلند کند، در این مورد روایت هم داریم، خب عمل رسول اللَه دلالت می‌کند که این جا مجزی است، و این اشکال ندارد، ولی دلالت بر الزام ندارد. به طوری که حتی بعضی از فقها هم نسبت به این مسئله فتوی داده‌اند.