جلسه ۱۰۳

با حذف مقدمات به همین نکات اصلی می‌پردازیم عرض شد که دلیلی بر وجوب احرام از یکی از مواقت خمسه برای یکایک از اهل عالم که حج قران و افراد را استحبابا و یا به نذر و امثاله از آفاق بعیده به جای می‌‌آورند نداریم البته در خصوص مسئلۀ ‌نذر که روایات داریم و دیروز هم عرض شد ولی در مسئلۀ حج که برای حج تمتع که به عمره ابتدا می‌شود نداریم آن چه وارد است در تعیین مواقیت در روایاتی که در وسائل الشیعه است؛ ذوالحلیفه برای اهل مدینه و جحفه برای اهل شام و مغرب و وادی عقیق برای اهل عراق و قرن المنازل برای اهل طائف و یلملم برای اهل یمن و برای مردم آفاقی که از این مواقیت عبور می‌کنند می‌باشد. 

و فی روایه علی بن جعفر عن اخیه کاظم علیه السلام فلیس لاحد این یعدوا من هذه المواقیت الی غیرها و مقتضای این دسته از روایات قصر بر نفس میقات و عدم کفایت محاذاة است، این هم روشن شده بود لکن به مفاد صحیحه عبداللَه بن سنان که محمدین ثلاثة آن را روایت نمودند دربارۀ‌ کسی که «اقام بالمدینه شهرا» فقط همین یک روایت بود راجع به کفایت محاذاة برای کسی که «أقام بالمدینه شهرا و هو یرید الحج ثم بدا له ان یخرج من غیر طریق اهل المدینه الذی یأخذونَهُ» و حضرت صادق علیه السلام فرمودند «فلیکن حِذاءَ الشجره من البَیداء» یعنی اگر فرض کنید که این جا مسجد شجره است و این جا مدینه به جای این که بیاید مسجد شجره می‌خواهد از این طرف برود مکه مثلا اینجا است، این وقتی که رسید شش میل، (شش میل از مدینه دور شد)، رسید به مسجد شجره چون مسجد شجره هم شش میل است وقتی دور شد رسید به این جا این جا که شد محاذاة، با یک خط غیر مستقیم بلکه خط مورّب، این محاذاة میقات خواهد بود و از آن جا می‌تواند احرام ببندد و بدین لحاظ مکفی خواهد بود و بدین لحاظ عنوان محاذی نیز حکم میقات را خواهد داشت ولکن عنوان میقات و یا محاذی آن برای خصوص اهل آن مواقیت و کسانی است که از آن جا می‌گذرند کما جاء فی حدیث صفوان بن یحیی عن ابی الحسن رضا علیه السلام اِنّ رسول اللَه صلی اللَه علیه‌وآله و سلّم وقت المواقیت لاهلها و مَن اَتی علیها من غیر اهلها کسانی که از غیر مدینه هم هستند مثل افرادی که اول وارد مدینه می‌شوند و می‌خواهند مکه بروند به جای این که اول بروند جده می‌آیند مدینه. از همان طریق اهل مدینه طبعاً میقات ایشان میقات مدینه خواهد بود و «فیها رخصة لمن کانت به علةُ» و در این مواقیت رخصت است برای کسی که مریض باشد که می‌تواند از آن میقات احرام نبندد گفتیم برود از جحفه احرام ببندد یا برود از ادنی الحل کسی نمی‌تواند این مسافت را در حال احرام طی کند.