جلسه ۱۰۳
17تلمیذ: ..... خود پیامبر وقتی که آن مواقیت را در نظر گرفته است حتی از آن جا کسی الان نمیآید اما خواهد آمد این مثل این که یک شمهای یک ظهوری دارد که آن مواقیتی که دارد تعیین میکند خودشان یک موضوعیت دارد همه مردم که از همه جهان میخواهند بیایند به مکه از یکی از این راهها...
استاد: این طور بگوییم این مطلبی که ایشان میگویند مطلب قابل تأملی است، این که حضرت میفرمایند مواقیت وقتها لاهلها در روایات داریم که اصلا عراقی آن موقع نبود ممکن است بگوییم منظور حضرت اهالی عراق بعد ایجاد البلاد بعد ایجاد المدن بوده است و لیکن نسبت به افرادی که مربوط به سودان هستند حضرت ساکت بوده است.
تلمیذ: منظور ایشان شاید این باشد که خود مواقیت موضوعیت دارد برای احرام؟
استاد: بله مواقیت برای اهل دیگر.
تلمیذ: نه حالا ما قید اهل را برداریم ما میگوییم استفاده از روایت من حیث المجموع برای خود مواقیت موضوعیت دارد.
استاد: مواقیت موضوعیت دارد برای کی؟
تلمیذ: برای هر کسی که میخواهد محرم شود.
استاد: نه این را نداریم
تلمیذ: ............؟
استاد: مواقیت لاهلها شما میگویید در آن موقع عراق وجود نداشت خب میگوییم بعدا وجود پیدا میکند.
تلمیذ: ما این را میخواهیم بگوییم معقول هم نیست که مثلاً یلملم را بیاییم برای اهل شام بگذاریم برای اهل خودتان چیز کنید اما آن شخصی که الان میقات ندارد ملحق شده به این دو تا
استاد: این از کجا آمده؟
تلمیذ: از موضوعیت مواقیت.
استاد: موضوعیت مواقیت لاهلها را قبول داریم یعنی کسانی که اهل این میقات هستند و عبور میکنند از این میقات اینها نمیتوانند از میقات عبور کنند و بروند در یک میقات دیگر از آن میقات الا لعلة او لمن یمرّ بها من هذه المواقیت نه لمن یمرّ مطلقا کسی که از این مواقیت عبور میکند ولو از اهل عراق نیست باید احرام ببندد اتفاقا عکس میگوید نمیفرماید هر کسی که مرور میکند بیاید دور بزند، مرور میکند از این جا، حالا انشاءاللَه دیگر تتمه باشد برای بعد.

