جلسه ۱۰۳

خب با مرحوم آقای گلپایگانی می‌توانیم بگوییم که نظر ما مخالف است ولی از این نقطه نظر که صحیحه عبداللَه بن سنان ایشان می‌فرمایند که صحیحه واحد است و در قبال این روایات متعدده نمی‌توانند مقاومت کند این هم اشتباه است صحیحه چه واحد باشد چه غیر واحد باشد حجیت دارد و کمیت در حجیت نمی‌تواند تأثیر داشته باشد از این نقطه نظر باز می‌توانیم بگوییم که حق به جانب مرحوم آقا است و همین طور از نقطه نظر مسئلۀ برائت از زائد این هم درست است تا قبل از این که حکم الزامی ‌و تکلیفی نسبت به موضوع خاص باشد در آن جا مکلف برائت از الزام دارد و الزام در این جا احرام از احد مواقیت است و خب که این احد مواقیت برای افرادی که از غیر از این مواقیت عبور می‌کنند چنان که مثلا گفتند افرادی که با هواپیما می‌آیند از غیر از مواقیت عبور می‌کنند چون بر فرض که بخواهند از مواقیت عبور کند مشکل است آن هواپیما با آن سرعت چطور فرض کنید که شخص بخواهد یکدفعه از محاذات با میقات در آن جا احرام ببندد البته این را ما می‌توانیم در آن یک مقداری خدشه کنیم به این که آن دقتی که در این جا هست عرفا این دقت مورد لحاظ قرار نمی‌گیرد چطور این که خود این مواقیت را هم با شاخص مشخص نکرده اند.

مگر فرض کنید که وادی عقیق اولش مشخص است یکدفعه اولش عقیق می‌شود مثل یک خطی که می‌کشند خط وسط خیابان که می‌کشند همان خط را کشیدند این طرف وادی عقیق است این طرف آن وادی غیر عقیق است این که نبوده وادی العقیق یک مسافتی است که به آن وادی العقیق می‌گویند حالا شما که سانت نمی‌توانی بگذاری اول وادی العقیق و بگویید از این جا است باید حرکت کنید برسید لعل این که یک کیلومتر هم شما رد کردی دو کیلومتر هم رد کردی اشکال ندارد وضع ندارد جا ندارد یا فرض کنید که یلملم و اینها حالا مسجد شجره مشخص است در خود مسجد شجره هم فرض کنید که احرام در آن جا بهتر است که یک قدری دورتر باشد یک چند میلی انسان حرکت بکند به مسجد شجره بعد آن جا لبیک بگوید احرام را در مسجد شجره ببندد منتهی لبیک را آن جا و لذا مستحب است که انسان وقتی که حرکت کرد صدایش را بالاتر ببرد حتی در این جا هم مشخص نشده است که دقیقا.... اینها همه چیزهای عرفی است یعنی شارع نظر بر وسواس سانت و میلیمتر در این جا ندارد و امکان هم ندارد. آن هم آن زمان بخواهند بیایند دقیقا سر متر آن حدّ‌ فاصل بین میقات و غیر میقات احرام ببندند پس بنابراین چه اشکال دارد که با هواپیما این را بگوییم وقتی که آن خلبان اعلام می‌کند که ما الان از محاذات میقات داریم رد می‌شویم همان موقع احرام ببندیم البته اگر محاذات با خود میقات صحیح باشد یا فرض کنید که بالای خود میقات که دیگر محاذات هم نیست البته نه محاذات عرضی، محاذات طولی را می‌گوییم ما الان داریم از این نقطه رد می‌شویم خب آدم نگاه می‌کند فرض کنید که لباسش را عوض می‌کند خب لباس عوض کردن که اشکال ندارد بعد لبیک می‌گوید بخاطر تأکید هم تا ده دقیقه همین طوری می‌گوید تا نیم ساعت هم می‌تواند بگوید تا وقتی که دویرة اهل مکه در آن جا پیدا نباشد و این هواپیما هم به سمت جده می‌رود نه به سمت مکه و هیچ اشکال ندارد که در این جا برای هر کدام از این لبیکها قصد احرام را بخواهد بکند هیچ اشکالی از این نقطه نظر ندارد لذا این که می‌گویند در هواپیما احرام امکان ندارد این خودش محل تأمل است علی کل حال این را که من خدمت شما عرض کردم دیگر آخرین استدلال بر مسئلۀ کفایت است لذا جای این دارد که ما اگر رأی فقها را در این زمینه بخواهیم عرض کنیم بیاییم و به آن نقاطی که مرحوم آقا در این جا تذکر دادند و روی آن تکیه کردند روی این مسائل ما توجه کنیم و ببینیم که آیا برای محاذات میقات یا برای ادنی الحل لمن لایمرّ باحد هذه المواقیت می‌توانیم در این جا تمسک به این ادله کنیم یا باید همان انحصار بر مواقیت را در نظر بگیریم؟