جلسه ۱۰۰

أعوذ باللَه من الشیطان الرجیم

بسم اللَه الرحمن الرحیم

راجع به مواقیت حدودش را خود روایات بیان کرده‌اند و خصوصیات آن نسبت به افراد که مرور بر مواقیت می‌کنند، مشخص شده است مثلا فرض کنید که راجع به میقات عراق فرمودند که وادی العقیق است که سه مرتبه دارد؛ یعنی یک ابتدا دارد و یک انتها که از آن انتها دیگر نمی‌شود بدون احرام خارج شد یعنی در یک وادی می‌شود انسان از ابتدای آن تا هر جا که هست احرام ببندد معاویه بن عمار مثلا از امام صادق علیه السلام می‌فرماید که: به آخر العقیق برید اوطاس¹ گفته می‌شود یا برید البعث دون غمره ببریدین که پایین‌تر از غمره است، غمره هم یکی از مراحل این وادی است. 

یا این که در همین سند هست می‌فرماید که به اول عقیق برید البعث² گفته می‌شود که دون مسلخ است به شش میل از مسلخ پایین‌تر است و البته مسلخ نه منظور آن مسلخ اصطلاحی باشد، مسلخ از این نظر گفته می‌شود که لباسها را درمی‌آورند و احرام می‌بندند. سلخ یعنی کندن، نزع از انتزاع می‌آید و بین مسلخ و بین غمره بریدان است که دو برید حساب می‌آید و بیست و چهار میل است هر میلی یک برید است هر برید هم بخاطر این می‌گویند که فاصلۀ بین آ‌ن مواقیت برای آن نزول افرادی که نامه می‌بردند.

روایت دیگر روایتی است که سند در این جا نقل نشده است که حضرت در این جا می‌فرماید «اذا خرجت من المسلخ فاحرم عند اول برید یستقبلک³». بعد از مسلخ که اول بریدی که می‌آید در جلوی تو، از آن جا می‌توانی احرام ببندی. یا این که از موسی بن جعفر است که عبدالرحمن می‌گوید که انّا نحرم من طریق البصره ولسنا تعرف حدّ عرض العقیق⁴ حضرت می‌فرمایند: أَحرِم من وجرة جایش را هم خودشان بیان کردند و یا ابی بصیر عن احدهما نقل می‌کنند که حد العقیق ما بین المسلخ الی عقبة غمرة⁵ که حد عقیق بین مسلخ و بین غمره است که در این جا از خود مسلخ می‌شود احرام بست.