جلسه ۹۹

در یک روایت است که اتفاقا حضرت این مسئله را یک قدری بیشتر توضیح می‌دهند؛ شخص از حضرت سوال می‌کند که من با یک عده‌ای حرکت می‌کنم و می‌آیم به سمت مکه آنها در آن جا قبل از این که به میقات برسند احرام می‌بندندخب من چه کنم و من که نمی‌توانم با آنها محرم شوم و ممکن است در آن جا آب نباشد و چه نباشد و اینها حالا ممکن است مسئله تقیه بوده یا مسئله به نحو دیگری بوده است مثلا نبود آب و اینها بوده است در آن جا حضرت او را راهنمایی می‌کنند می‌گویند کارهایی را که تو می‌خواهی انجام بدهی آن جا انجام بده ولی احرام وتلبیه را باید بگذاری به میقات برسی قبل از میقات نتیجه ندارد. روایت احمد بن علی بن ابیطالب که روایت طبرسی یا طبْرسی در کتاب احتجاج محمد بن عبداللَه بن جعفرحمیری که به حضرت می‌نویسد: کتب الی صاحب الزمان یسئله عن الرجل یکون مع بعض هؤلاء و یکون متصلا بهم یحج و یأخذ عن الجادهّ این با آنها حج می‌کند و لا یُحرم هؤلاء من المسلخ اول آن میقات مسلخ بوده است برای این افراد حالا می‌گوییم مسلخ کجا است که مربوط به اهل عراق است فهل یجوز لهذا الرجل ان یؤخر احرامه الی ذات عِرق فیُحرم معهم لما یخاف الشهره ام لا یجوز الاّ اَن یحرم من المسلخ تا این که احرامش را از مسلخ ببندد این را من جابه جا گفتم عرض کردم قبل از رسیدن به میقات نه در اینجا از میقات می‌گذرد و آن افراد اهل سنت از آن میقات احرام نمی‌بندند به خاطر نبود آب و کمبود آب حرکت می‌کنند و می‌آیند و می‌رسند به ذات عرق که به ذات عرق که رسیدند احرام را می‌بندند و در آن جا آب هست و لابد امکاناتی بوده است که می‌توانستند تغییر لباس بدهند. فکتب الیه فی الجواب حضرت در جواب می‌فرمایند که یحرم من میقاته باید از اول آن میقات احرام را ببندد ثم یلبس الثیاب حالا بعد عیب ندارد لباس بپوشد و یلبّی فی نفسه و تلبیه را بگوید فاذا بلغ الی میقاتهم اظهره¹ این نشان می‌دهد که تجاوز از میقات جایز نیست؛ یعنی یک نفر بدون علت و دلیلی از یک میقات حرکت کند و به جای دیگر برود. این روایاتی که در این جا هست و البته راجع به میقات اهل خود مکه هم که داریم از ادنی الحل است که الان همان مسجد تنعیم یا غیر مسجد تنعیم است فرق نمی‌کند حالا یکی از آنها مسجد تنعیم است یا نسبت به اهالی مکه از خود دویرۀ مکه است اینها را عرض می‌کنیم.