جلسه ۹۸

علتی که ما اول سراغ روایات می‌رویم طبق همان برنامۀ‌ قبلی وجری بحث خودمان و سراغ مطالب و تقریرات فقها نمی‌رویم این است که در وهلۀ اول بدانیم که از مصادر وحی چه به دست ما می‌رسد و چه ذهنیتی برای ما نسبت به این قضیه حاصل می‌شود، بعد وقتی که این ذهنیت در ما شکل گرفت آن وقت ما به این تقریرات و بیانات سایر فقها هم نظر می‌اندازیم و کیفیت ورود و خروج مطالب را از دیدگاه آنان مورد تأمل قرار می‌دهیم. پس در وهلۀ اول باید ببینیم که نظر معصوم نسبت به این مسئله به این مهمی‌ چیست؟ روایاتی که هست مختلف است که البته من حالا امروز یک مقداری به طور سریع این روایات را مرور می‌کنیم تا این که البته حالا برسیم یا نرسیم ولی خب فردا می‌آییم شروع می‌کنیم دسته‌بندی کردن و کیفیت مقام تخاطب و آن بیان و مراد امام علیه السلام را از اینها بیان می‌کنیم فعلا روایاتی که مربوط به اصل میقات است یکی است ابی ایوب خزاز است قال قلت لأبی عبداللَه علیه السلام حدثنی عن العقیق اُوقت وقته رسول اللَه او شیء صنعه الناس خود مردم میقات را در آوردند یا واقعا پیغمبر میقات را اینطور فرموده است؟ شما ببینید مسئله خیلی عجیب است الان این شخصی که دارد این را نقل می‌کند در زمان امام صادق است، در زمان امام صادق هنوز نمی‌داند میقات کجاست؟! پس این مسئله، مسئله مهمی‌ است و ما نباید با توجه به این قضیه فکر کنیم که حالا مردم این طوری هستند و بنابراین با یک استصحاب قهقرا.... در زمان امام صادق این حرفها را سوال می‌کردند و این مسائل را سوال می‌کردند پس این زمان صد و پنجاه سال بین رسول خدا و زمان امام صادق این مردم چکار می‌کردند؟ یعنی مطلب روشن نبوده است، در زمان صادقین این قضایا و این مطالب آمده و برای افراد روشن شده است، اینها نکات اجتهادی است یعنی دقت در این نکات است که خیلی انسان را به مطالب می‌رساند که متوجه شویم که آن زمان در چه حال و هوایی بودند؟ در چه حال و احوالی بودند؟ افراد و اصحاب نسبت به این موضوعات شرعیه به چه قسمی ‌نگاه می‌کردند فقال: إنّ رسول اللَه وقّت لاهل المدینه ذا الحلیفه و ووقت لاهل المغرب الجحفه و هی عندنا مکتوبة مهیئه و وقّت لاهل الیمن یلملم و وقت لاهل الطائف قرن المنازل ووقت لاهل نجد العقیق¹ و با این روایت فعلا شش مورد شد.