جلسه ۹۴

بعضیها می‌گویند که شخص بایستی که اگر مسافر است یک ماه سفر نکند و روزه را باید بگیرد این یکی از اشکالاتی که هست بر بعضی از فتواها همین است که شارع چگونه می‌تواند بگوید که آقا شما یک ماه سفر نکن باید در خانه بنشینی و صبح در را از پشت ببندی تا این که روزه برای تو محقق بشود یا این که نه مبنای شرع در این جا بر تحقق این حکم بر جری مبانی حیات است یعنی فرض کنید که وقتی که حکم برای صیام آمده است یعنی صیام با همین شرایط با همین اشتغال با همین رفت و آمد با همین برخوردها با همین مسائل روزمرهّ‌ای که انسان با آن دست به گریبان است خب در عین حال در یک چنین جریی شما می‌بینید وجوب برای صیام آمده.

اگر ما بتوانیم استفاده ای که می‌کنیم از ادله به نحوی باشد که برای صیام به خصوصه حکم مجزای از این جری، شارع در نظر گرفته خب باید تعطیل کند باید تعطیل کند که از منزل و خانه خارج نشود و بنشیند روزه‌اش را بگیرد که اگر نکند نمی‌تواند روزه بگیرد یک ماه باید تعطیل کند یک ماه زن و بچه او نباید پول داشته باشند یک ماه باید فقیر باشند فرض کنید که شخصی هست خرجش هم می‌گذرد حالا پادو فرض کنید که دارد می‌گذرد خب ولی وقتی که نه اگر نرود خرج آن روز را نمی‌تواند دربیاورد به این نحو است خب این از کجا در یک چنین زمینه‌ای شارع می‌تواند تکلیف به روزه بکند روی چه حسابی؟! از کجا ما یک چنین مسئله ای را می‌توانیم استنباط کنیم که در صورتی که اگر شخص جریان زندگی‌اش لنگ بماند بایستی این برود و این را انجام بدهد.

لذا دلیل بر مسئله این است وقتی که شما به جریان حج نگاه می‌کنی امام علیه السلام می‌فرماید مؤونه چیست مؤونه این است که شخص بتواند حج برود ولی در عین حال زن و بچه اش هم گرسنه نباشند مؤونه زن و بچه را داشته باشد و همین طور مؤونه بعد از رجوع من الحج را داشته باشد نه این که وقتی که برمی‌گردد دوباره بایستی که از اول شروع کند! هیچی ندارد خب چه باید بدهد اینها بخورند؟ باید قرض کند درست در این زمینه امام علیه السلام می‌فرماید که منظور از استطاعت همان مرکب و مؤونه برای چیز است حالا تخلیه سرب و اینها چیزهای دیگر است این وجوب حج و استطاعت حج در چه زمینه ای آمده آیا در زمینه ای آمده که سایر امور تعطیل بشود.