جلسه ۹۰

پس بنابراین اگر کسی یک ماه هم حتی ممکن است فرض بکنید یک ماه مانده به این وجوب حج اگر هم ازدواج کرد می‌تواند در همان جا حمل پیدا کند هیچ از این نقطه نظر اشکالی نیست رفت موقع حج که شد بسیار خوب آن جا می‌رود اگر اشکال نداشت نشد این کشف می‌کند از عدم استطاعت به واسطه این حمل، البته با این هم یک صورت دیگری دارد این فعلا یک چهره برای ترسیم مسئله.

تلمیذ: تفکیک بین حمل اول یا دوم و سوم چگونه است؟

استاد: در حمل صدم هم باشد اشکالی ندارد می‌گوید تکثروا پیغمبر می‌فرماید تکثروا زیاد کنید این زیاد کنید که حد ندارد.

تلمیذ: در مورد سفر برای فرار از روزه که فرمودید حرام است در مورد سفر به خاطر شک روز آخر رمضان چگونه است؟ 

استاد: آن جنبه عقلایی دارد برای فرار از روزه نیست آن به خاطر رفع شک است نه به خاطر فرار از روزه چون انسان غلبه دارد ظنّ بر آن به اصطلاح عدم صیام به واسطه اطمینان بیشتر که دیگر کاملا مطمئن باشد مسافرت می‌کند که دیگر خیالش جمع باشد و الّا اگر مرتبه خود وجود صیام غلبه داشته باشد حق ندارد برود سفر! اتفاق می‌افتد مثلا خود مرحوم آقا هم سابق مثلا وقتی که می‌دانستند گاهی اوقات می‌بینید یقین بود این چیز بود گاهی اوقات می‌گفتند این جا دیدند آن جا دیدند چیز کردند گاهی اوقات برایشان شبهه بود مثلا دیگر معلوم است حالا دیگر یک سفر هم برویم حالا با خیال جمع اینها برویم نماز بخوانیم موقعهایی که بود قضیه یعنی منتهی خود نفس، خودش طالب یک اطمینان بیشتر است از طرق ظاهر ادله تمام است از طرق ظاهر و اینها بر حسب ظاهر، آدم می‌خواهد غیر از ظاهر اضافه بر او یک چیزی مثلا به دست بیاورد این جا اشکال ندارد. 

 اللَهم صل علی محمد و آل محمد